Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/12053 K.2021/16356

...

DAVALILAR : 1-... ADINA VEKİLİ

...

İHBAR

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait işyerinde 27/10/2008-16/04/2014 tarihleri arası çalıştığını, iş akdinin evlilik nedeniyle feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, SGP payı alacağı, lisanslı personel olmasından sonra ödenmeyen ücret farkı alacağı, eşit davranmama tazminatı alacaklarının toplamı olan 1.200,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili; müvekkili Kurumun ihale kapsamında hizmet satın aldığını, davanın müvekkiline yöneltilemeyeceğini, her türlü işçilik alacaklarının yüklenici firmalar tarafından karşılandığını, davacının taleplerinin haklı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiği gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı Bakanlık ve davacı vekili temyiz etmiştir. Dairemizin 2016/32933 esas, 2020/16977 karar ve 26.11.2020 tarihli ilamı ile özetle.

"Dosya içeriğindeki davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesine esas teknik şartnamede, en az 4 yıllık üniversite mezunu bilgi sistemi kullanım elemanı için yüzdelik dilim (brüt asgari ücret +yüzdelik oran+SGP oranı) %30 olarak belirlenmiş olup davacının da 27.01.2014 tarihinde 4 yıllık üniversiteden mezun olduğuna dair lisans diplomasının dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.

Teknik şartname hükümlerine göre, davacıya 27.01.2014 tarihinden itibaren asgari ücretin %30 fazlası oranında ücret ödemesi yapılması gerekir. Lisans diplomasının işverene sunulması gerektiğine dair bir koşul bulunmadığına göre, diplomanın sunulmaması sonuca etkili değildir. Bu durumda.

Mahkemece 25.02.2016 tarihli bilirkişi raporunun 2. seçeneğindeki asgari ücretin %30 fazlası ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla kıdem tazminatı ve fark ücret alacağı hüküm altına alınmalıdır.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na göre Mahkemece verilen bir kararda düzeltme yapılabilmesi iki hal ile sınırlı olarak kabul edilmiştir.

Bu hallerden ilki 304. maddede düzenlenen “hükmün tashihi”, diğeri ise 305. maddede düzenlenen “ hükmün tavzihi”dir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun hükmün tashihini düzenleyen 304. maddesinde, “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.” kuralına; hükmün tavzihinin yer aldığı 305. maddesinde de “Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” kuralına yer verilmiştir.

Somut olayda mahkeme karar gerekçesinde ;“Mahkememizce yeniden yapılan yargılamada usul ve kanuna uygun olan Yargıtay bozma ilamına uyularak bilirkişi raporunun Mahkememizce alınan 25.02.2016 tarihli bilirkişi raporunun 2.seçeneğine itibar edilmiştir” denilmiş ise de hüküm fıkrasında ;

“9.161,66-TL Net Kıdem tazminatının 16/04/2014 fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine.

SGP payı alacağı, lisanslı personel olmasından sonra ödenmeyen ücret farkı alacağı, eşit davranmama tazminatı alacakları taleplerinin reddine.”karar verilmiştir.

Davacının 21.05.2021 tarihli tavzih talebi üzerine ise , mahkemece tavzih talebinin kabulü ile "Mahkememizin 17/11/2020 tarih ve 2020/237 esas 2020/349 karar sayılı kararının hüküm bölümünün; mahkememizin 20/04/2021 tarihli gerekçeli kararının gereği düşünüldü kısmındaki 8 nolu "Yine davacı işe girdiğinde 2 yıllık yüksekokul mezunu iken çalışması esnasında 4 yıllık üniversite bitirdiğini, üniversite mezunlarının ücretinin asgari ücretin %30 fazlası olması gerektiğini, ancak bu farkın kendisine ödenmediğini iddia ederek lisans fark ücreti talebinde bulunmuş ise de, davacının ibraz edilen diplomasına göre 27/01/2014 tarihinde mezun olduğu,

ancak bu diplomasını işverene sunduğuna dair bir delil bulunmadığı gibi davacının hizmet sözleşmesinde 4 yıllık üniversite bitirdiği takdirde ücretinin asgari ücretin %30 fazlasına çıkarılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığından davacının bu talebi de reddedilmiştir." paragrafının karardan çıkarılarak;

Hüküm kısmının 2 nolu bendinde yazılı olan "SGP payı alacağı, lisanslı personel olmasından sonra ödenmeyen ücret farkı alacağı, eşit davranmama tazminatı alacakları taleplerinin reddine." kısmının "97,70-TL Net lisanslı personel olmasından sonra ödenmeyen ücret farkı alacağının dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizleriyle birlikte davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine. SGP payı alacağı ile eşit davranmama tazminatı alacakları taleplerinin reddine.dair davacı vekilinin tavzih talebinin kabulüne ”şeklinde karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince hüküm fıkrasına “tavzih ya da tashih” adı altında ekleme yapılamayacağı gibi hüküm fıkrasındaki bir kısım da çıkartılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 ve 305. maddelerine aykırı şekilde hüküm fıkrasına ekleme yapılması ya da bir kısmının çıkartılması hukuk güvenliğini zedeleyici nitelikte olup, yasaktır.

Mahkemenin tashih şerhi başlığı altında yaptığı düzeltme yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar niteliğinde olmayıp, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305/2. maddesinin "hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." şeklindeki emredici düzenlemesine de açıkça aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.