Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/12397 K.2022/5310

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekili ve davalı ...Müt. Yem. Tem. Gıda Pet. Ürünleri Otoms. Tar. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu ve dahili davalı ...Müt. Yem. Tem. Gıda Pet. Ürünleri Otoms. Tar. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava işçilik alacağı talepli olup Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu kararın davalı ve dahili davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 09.10.2019 tarihli, 2016/16304 Esas, 2019/18475 Karar sayılı ilâmı ile “…Mahkemece, hakkında usulüne uygun şekilde dava açılmayan .... Oto. Sağ. Hizm. Yem. Üret. Tem. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ile ...Müt. Yem. Tem. Gıda Pet. Ürünleri Otoms. Tar. San. Tic. Ltd. Şti.'nin yasal koşulları bulunmamasına karşın dahili dava yolu ile davaya dahil edilmesi ve hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.” gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davalı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu’nun harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi ve hakkında tahsil hükmü kurulan bir davalı olmasına rağmen davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinde infazda tereddüt yaratacak şekilde “davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, bu husus bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.