Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/12693 K.2022/1019

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/01/2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacının davalı işverenliğin ...'daki işyerinde 13.08.2012 - 19.08.2014 tarihleri arası şantiye şefi olarak çalıştığı, aylık maaşının net 5.000,00 USD olduğu, iş sözleşmesinin işverenlik tarafından feshedildiği, davacının 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını,üç haftada bir gün hafta tatili izni kullandığını,2014 yılının haziran ve temmuz aylarında hiç hafta tatili izni kullanmadığını, dini bayramların ilk günü dışındaki tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin ... şantiyesinde 14.08.2012-04.08.2014 tarihleri arası şantiye şefi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 04.08.2014 tarihli fiili çalışmasından sonra kendi özgür iradesi ile izinden dönmeyerek işe devam etmemesi sonucu 24.10.2014 tarihinde davalı işverenlik tarafından haklı sebeple feshedildiği, davacının 15,50 USD saat ücreti ile çalıştığı, davacıya aylık ödenen 5.000,00 USD'lik tutarın asıl ücret+fazla mesai ücreti karşılığı olduğu, işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, istisnai olarak çalışma yapılmış olması halinde çalışma karşılığı ücretin bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, hafta tatili alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekilli istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu, davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasındadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye, aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.

O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin araştırılması gerekir.

İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının, davalıya ait iş yerinde şantiye şefi olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır.Davacının ücret bordrolarında gösterilen fazla mesai tahakkuklarının gerçek ücretin bir parçası olduğu ve yapılan ödemenin fazla mesai ücreti ödemesi olarak yapılmadığının kabulü ile davacının ücretinin belirlenmesi yerindedir.Ancak Mahkemece şirket bordrolarında fazla mesai tahakkuku göstermesinin dahi işyerinde fazla mesai yapıldığına karine teşkil ettiği gerekçesi ile davacı tanık beyanına göre davacının fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması hatalıdır.Davalı tanıkları davacının çalışma gün ve saatlerinin esnek olduğunu beyan

etmişlerdir.Şantiye şefinin çalışma düzenini kendisinin belirlemesi ve dosya kapsamına göre çalıştığı şantiyede davacı işçi üzerinde çalışma koşullarını düzenleyen başka bir amirinin olmaması, projeyi sevk ve idare eden kişi olması nedeniyle davacının fazla mesai ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Buna göre, davacının çalışma düzenini kendisinin belirlediğinin anlaşılması karşısında, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.