Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/12759 K.2022/394

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-İlk Derece Mahkemesi tarafından hüküm altına alınan fark ücret alacaklarının 14/09/2020 tarihli bilirkişi raporunda gösterilen her bir dönem için belirlenen temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizine hükmedilmiş ise de,davacı işçinin iş sözleşmesinde ücrete ilişkin olarak bir ödeme günü belirlenmiş değildir. Bu alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken, yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının;

“1.906,34 TL Brüt Fark Ücret alacaklarının, 14/09/2020 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen temerrüt tarihlerinden itibaren, en yüksek banka mevduat faizler ile birlikte davalıdan tahsiline, davacıya verilmesine; Fazla Talebin Reddine,

14/09/2020 tarihli bilirkişi raporunun, bu karara ek sayılmasına” bentlerinin tamamen çıkartılarak yerine;