Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/13143 K.2022/552

Davacı, cezai şart ile ihbar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile cezai şart isteminin kabulüne, ihbar tazminatı isteminin ise reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalılar vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalıların istinaf başvuruları cezai şartın miktarı ve vekalet ücreti yönünden kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulü ile cezai şarttan %60 indirim yapılmasına, vekalet ücretinin de yeniden hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı taraflar vekilleri süresi içinde temyiz yoluna başvurmuştur.

Dairemizin 24.11.2020 tarihli kararı ile davalıların tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, Bölge Adliye Mahkemesince tazminata % 60 oranında indirim yapılmış ise de cezai şarta ilişkin taraflar arasındaki sözleşme hükmü, yapılan iş ve tarafların durumları, davacının başka bir işyerindeki çalışmasını davalılara ait işyerinde çalışmak için sonlandırdığı gözetildiğinde indirim oranının fazla olduğu ve daha makul oranda indirim yapılması gerektiğine yönelik gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince, bozmaya uygun şekilde cezai şarttan %40 indirim yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı taraflar vekilleri süresi içinde temyiz yoluna başvurmuştur.

Dairemizce, taraflar vekillerince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması talep edilmekte 19.10.2021 tarihinde taraflar vekillerinin katılımı ile yapılan duruşmalı temyiz incelemesi sonucunda, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalılar vekili kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 1987/2-520 esas, 1988/89 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar sayılı kararı ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun eki olan “Yargı Harçları ” başlıklı (I) Sayılı Tarife’nin “III. Karar ve ilam harcı ” başlıklı maddesinin 1/e bendi uyarınca Yargıtayın onama kararları için hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında onama harcı alınır.

Somut uyuşmazlık bakımından, Dairemizin 19.10.2021 tarihli onama kararında, hüküm altına alınan miktarın binde 68,31’i olan 10.328,47 TL onama harcı alınması gerekirken maddi hataya dayalı olarak davalılardan 17.214,12 TL onama harcının alınmasına karar verildiği anlaşılmakla; Dairemizin 19.10.2021 tarihli ve 2021/7912 esas, 2021/14474 karar sayılı kararının onama harcı yönünden maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI