Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/2369 K.2021/5767

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı emeklilik nedeni ile iş sözleşmesini feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, Davalılar... Grup AŞ. ve... Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 349/2.maddesi uyarınca feragat nedeniyle reddine, Davalı ... yönünden ise istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Temyiz başvurusu :

Kararı, Davalı ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında yıllık izin ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda 27.12.2017 tarihli duruşmada davacı asil "... Dediğim gibi biz her yıl birer hafta izin kullandık. Son 2-3 sene de yaklaşık 3 haftalık yıllık izin ücretleri ... maaş hesabımıza yatırılmıştır." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının beyanı da dikkate alınarak, davacının her yıl bir hafta izin kullandığı kabulü ile ve imzalı izin formuna göre 2016 yılında kullandığı 26 günlük izin süresi de mahsup edilerek yıllık izin ücreti hesaplanmıştır. Banka kayıtlarında yıllık izin ücreti adında herhangi bir ödeme olmadığı gerekçesi ile davacı asilin ödemeye ilişkin beyanları dikkate alınmamıştır.

Ancak davacı asil duruşmada son 2-3 sene yaklaşık 3 haftalık yıllık izin ücretlerinin ödendiğini belirtmiştir. Bu halde mahkemece davacının ödemeye ilişkin beyanı dikkate alınarak son 3 sene yönünden, hak edip de kullandığının ispatlanmadığı yıllar açısından 3 haftalık izin ücretinin ödendiği kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken davacının ödemeye ilişkin beyanı dikkate alınmaksızın hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.