Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/2398 K.2021/6666

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-birleşen dosyada davalı vekili, davalının 1999 yılından beri müvekkili şirkette çalıştığını, para ihtiyacı olduğunu belirterek şirketten borç istediğini, 50.000,00 TL paranın bankaya yazılan talimat ile davalıya ödendiğini, davalının borcunu öncelikle 3 yıl ödemesiz, daha sonra ise maaşlarından kesilmesi ve eline geçen tutarın ödenmesi şeklinde ödemeyi taahhüt ettiğini, ancak davalının Mart 2009 ayından itibaren işe gelmemeye başladığını, müvekkilinin davalıya işe dönmesi ve borcunu ödemesi için yazı gönderdiğini ancak davalıya ulaşamadığını beyan ederek,

50.000,00 TL borç olarak verilen paranın davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini, davalının 15/01/2009 tarihinde bademcik ameliyatı olacağını söyleyerek bir müddet izin istediğini, ay sonunda işveren tarafından arandığında rahatsızlığının devam ettiğini ve ailevi sorunlarının olduğunu, yakında işe döneceğini söylediğini, bu dönemde davacıya ücret ödemesi yapılmaya devam edildiğini, bir süre sonra davacının aynı konuda faaliyet gösteren firmalarla yazışmalar yaptığı duyumlarının alındığını, 30/03/2009 tarihinde işe gelmemesi halinde iş akdinin feshedileceğine yönelik uyarı yazısı gönderildiğini,

ancak davacıya ulaşılamadığını, feshin haklı nedene dayanmadığını, karşı davacıya borç olarak verilen tutarın tahsili için yasal yollara başvurulması üzerine bu davanın açıldığını, davacının iki yıllık okul mezunu ve tekniker olduğunu, müdür olmadığını, şirket bünyesinde çalışan bir çok mühendis varken davacının müdür olmasının söz konusu olmayacağını, ücrete ilişkin iddiasının gerçeği yansıtmadığını, ekonomik kriz nedeni ile ücretin düşürülmesine yazılı olarak muvafakat verdiğini, işyerinde fazla mesai uygulaması olmadığını, fazla mesai gerektirecek iş yükü bulunmadığını,

yıllık izinlerinin kullandırıldığını ileri sürerek asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-birleşen dosyada davacı vekili, davacı şirketin müvekkiline 50.000,00 TL borç vermediğini, ödenen paranın prime ilişkin olduğunu, davacının 10/05/1999-15/01/2009 döneminde karşı davalı işveren nezdinde üretim ve Ar-Ge müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin primlerinin ve son iki aylık ücretinin ödenmemesi nedeni ile 4857 sayılı Yasanın 24/II-e maddesi kapsamında karşı davacı tarafından feshedildiğini, kıdem tazminatı ile son iki aylık ve Ocak ayından 15 günlük ücretinin ödenmediğini, davacının çalışma süresince hafta içi 08.00-20.00, Cumartesi günleri ise 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını,

haftanın en az 3 günü çalışmanın 01.00 saatine kadar sürdüğünü, ayda ortalama iki pazar günü çalıştırıldığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde izin kullandırılmadığını, son iki yıl yıllık ücretli izin kullanmadığını, en son net ücretinin 1.500,00 TL olduğunu ileri sürerek asıl davanın reddine, birleşen davadaki kıdem tazminatı, bakiye ücret, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2019/3780 esas sayılı bozma kararına uyulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1 Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı-birleşen dosyada davalı vekilinin tüm, davalı - birleşen dosyada davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Birleşen davada davacı işçi ihbar ve kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiş, Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi 2014/29143 esas sayılı ilk bozma ilamında davacının ilk dönem çalışmasının istifa ile sonuçlanıp sonuçlanmadığının açıklığa kavuşturulması ve 2008 yılı Kasım ve Aralık ayına ait bordrolarının imzalı olduğundan miktarların ödendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2019/3780 esas sayılı bozma ilamı ile hükmün gerekçesinde 06.03.2002 tarihli işten çıkma işleminin istifa ile sonuçlanmadığının kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında ilgili dönemin istifa ile sonuçlandığı kabulü ile hesaplanan kıdem tazminatı miktarına karar verildiği, gerekçenin hüküm sonucuna aykırı olduğuna karar verilmiştir

Davacının 01.08.1999-06.03.2002 tarihleri arasındaki davalı şirket nezdindeki çalışmasının istifa ile sona erdiği davalı tarafça dosya kapsamı itibariyle usulüne uygun olarak ispat edilememiştir. Bozma sonrası dinlenen tanıklar dava dışı ... Elektronikle davalı şirket arasında bağlantı olduğu, davalı şirket tarafından ana kart tamir ihalesinde dava dışı şirketin kaşesinin kullanıldığı ve davalı şirket ile dava dışı şirketin aynı ofiste olduğunu beyan etmişlerdir. Dosya kapsamı itibariyle davacının işe giriş çıkışlarının kayıt üzerinde olduğu ve gerçek giriş çıkışlar olmadığı, davacının kesintisiz çalıştığı anlaşılmakla tüm çalışma dönemi dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: