Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/2409 K.2021/6820

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının adi ortaklığı oluşturan davalı şirketlerde çalıştığını, Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin gün sayısının eksik yatırıldığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının temerrüt tarihinden itibaren hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının dava dışı ... Yapı Şirket çalışanı olduğunu davanın ihbar edilmesi gerektiğini, husumet yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalıların istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi dava dilekçesinde çalışma saatlerinin normalde haftanın 7 günü 07.30-18.00 arasında olduğunu ancak sabah 07.00’den akşam 20.00/21.00/22.00 saatlerine kadar çalıştığını ileri sürerek fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın 2 günü 08.00-18.00 arası 1 saat ara dinlenme ile, haftanın 4 günü de 08.00-22.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile haftada 23 saat üzerinden fazla çalışma ücret alacağı hesaplanarak mahkemece indirime gidilmek sureti ile karar verilmiştir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları günlük normal mesainin 08.00-18.00 arası olduğunu, haftada 4-5 gün 21.00/22.00/23.00 e kadar çalışıldığını beyan etmişlerdir.

Davacı tanıklarının beyanları haftanın 4 günü de saat 22.00 'e kadar çalışma olgusunu ispatı için yeterli olmayıp davacının dava dilekçesindeki anlatımı ile de bağlı kalınarak haftanın 4 günü 08.00-20.00 saatleri arasında, haftanın 2 günü de 08.00-18.00 saatleri arasında ara dinlenme sürelerinin düşümüyle haftalık 15 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile yapılacak hesaplama doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

3- Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık da davacının ulusal bayram genel tatil alacağına ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili dava dilekçesinde davacının tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ileri sürmüş olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda da davacının tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığının tespiti ile hesaplama yapılmıştır. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarından ... dini bayramlarda çalışılmadığını, milli bayramlarda çalışıldığını beyan etmiştir. Davacı tanığının beyanı ve Dairemiz incelemesinden geçen 2020/5970 esas, 2020/13106 karar sayılı dosya dikkate alındığında davacının dini bayramlarda çalışma yapmadığının kabulüyle yapılacak hesaplama doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken tüm ulusal bayram genel tatillerde çalışıldığının kabulüyle sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: