KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2021/2460 E., 2021/6119 K.·Bölge Adliye
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2021
- Mahkemesi
- ... 4. Hukuk Dairesi(İlk Derece
- Dava türü
- TAZMİNAT (BİLİRKİŞİ SORUMLULUĞUNDAN KAYNAKLANAN
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesindeki atıf gözetildiğinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.
Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtayca yapılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.
Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılamada davanın reddine dair verilen kararı, davacı vekilinin harcını ikmal etmeksizin adli yardım talepli olarak temyiz ettiği, davacı vekilinin adli yardım talebinde bulunduğu, buna ilişkin Dairemizce yapılan incelemede; davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, ayrıca davacının Sosyal Sigortalar Kurumundan yaşlılık aylığı almakta olması gerekçelerine dayanılarak adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2021/2460, K. 2021/6119, 11 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama