Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/2612 K.2021/6719

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 19.10.1998-28.02.2013 tarihleri arasında davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğüne ait otobüs bakım garajında bakımcı-karosör olarak çalıştığını, muvazaalı olarak ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na ait bir şirket olan ... Ulaşım San. ve Tic. A.Ş. işçisi gibi gösterildiğini, bir süre sonra yine muvazaalı olarak, Belediyenin başka bir şirketi olan davalı ... Konut İmar Plan Turizm Ulaşım San.ve Tic.

A.Ş.'ne nakledilerek bu şirket işçisi gibi gösterildiğini, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve davalı ...

İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün taraf olduğu Toplu İş Sözleşmelerinin içerdiği hükümler bakımından davacı lehine daha avantajlı olduğunu belirterek, ücret farkı, fazla çalışma ücreti farkı, ikramiye farkı, vardiya zammı (primi) farkı, birleştirilmiş sosyal yardım farkı, yemek bedeli farkı, kıdem zammı, ilave tediye ücreti, eşit davranma tazminatı, ihbar tazminatı ve eşit davranmama tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı husumet itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın reddi hakkında verilen 05.05.2014 tarihli ilk karar, davacının temyizi üzerine Dairemizin 27.11.2018 tarih, 2015/27984 esas ve 2018/21542 karar ilamında yazılı gerekçelerle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, taraf vekillerince yasal süresi içerisinde ayrı ayrı temyiz edilmiştir

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanunun 4. maddesine göre, ilave tediye alacağının ödeme zamanını, Bakanlar Kurulu belirler. Bakanlar Kurulunun kararı ile ilave tediye alacağı muaccel hale gelir. Ödeme zamanı belli taraflarca kararlaştırılmadığından, Borçlar Kanunu 101. maddesi uyarınca, temerrüt için alacaklının ihtarına gerek vardır. İlave tediye alacaklarının, ödenme zamanı Bakanlar Kurulu tarafından belirlenmekte, buna ilişkin karar yayınlanmaktadır.

İlave tediye alacağı, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2. maddesinin kaldırılması hakkında Kanun ile getirilmiş bir alacak olup faiz oranı yasal faizdir. İlave tediye alacağı yasadan kaynaklandığından, talep halinde temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekir.

Mahkemece bu husus göz ardı edilerek ilave tediye alacağının işletme kredi faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir. Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin (a) alt bendinde yer alan “İlave tediye (Kamu ikramiyesi) Alacağı olarak, net 9.483,18 TL'nin 100,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte Davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Davacı tarafa ÖDENMESİNE,” bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine aynı bent olarak “İlave tediye (Kamu ikramiyesi) alacağı olarak,