Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/2777 K.2021/7234

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1999-2017 yılları arasında davalılarca işletilen ... yanında bulunan otoparkta otopark görevlisi olarak 1.800,00 TL ücretle çalıştığı, otopark işletmesinin ihale suretiyle 3. kişilere verildiği, davalı Belediyenin asıl işveren diğer davalı ile dava dışı önceki işletenlerin alt işveren olduğu, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği, yıllık izin kullandırılmadığı, asgari geçim indirimi ödemesi yapılmadığı, fazla çalışma ve genel tatil çalışması yaptığı halde ücretinin ödenmediği iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ve toplanan delillere göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf:

Kararı davalı ... vekili istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalılar arasındaki hukuki ilişki ve bu hukuki ilişkiye göre davalı ...’nın davacı işçinin işçilik alacaklarından sorumlu olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı taraf davalı Belediyeye bağlı diğer davalı işyerinde park görevlisi olarak çalıştığını ileri sürerek işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı ... ise davacının çalıştığı otoparkın 2886 sayılı Yasaya göre ... Belediye Spor Kulübüne kiralandığını, alt kira yasağı olmasına rağmen otoparkın diğer davalıya kiralandığını, Belediyenin bu alt kira ilişkisine bir onay vermediğini, kira borcunun ödenmemesi sebebiyle de icra yolu ile otoparkın tahliye edildiğini, spor kulübünün ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğu, davacının Belediye çalışanı olmayıp kiracının işçisi olduğunu, Belediyenin asıl işverenlik sıfatının da bulunmadığını savunmuştur.

5393 sayılı Belediyeler Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen belediyelerin görevleri arasında otopark işletmesi bulunmamaktadır. Bununla birlikte belediyelerin vatandaşların otopark ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik hizmetlerde bulunmasını engelleyen bir düzenleme de bulunmamaktadır.

Dosyaya sunulan encümen kararı, ihale sözleşmesi ve kira sözleşmesine göre davacının çalıştığı otopark olarak kullanılan taşınmaz dava dışı ... Belediye Spor Kulübüne kiralanmıştır. Kira sözleşmesinde idarenin haberi ve izni olmadan otoparkın 3.kişiye kiralanamayacağı, devredilemeyeceği hükmüne yer verildiği halde otoparkın davacının işvereni diğer davalıya kiralandığı, devam eden süreçte ... Belediye Spor Kulübü tarafından kira bedelinin ödenmesi sebebiyle icra yolu ile otoparkın tahliye edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davalı ... otopark alanlarını kira bedeli karşılığında dava dışı ... Spor Kulübü Derneğine vererek otoparkı işletme hakkını tamamen devretmiştir. Araç sayısının azalması gibi sebeplerle kiralayanın bu işletmeden elde edeceği gelirin azalması kira bedelini etkilememektedir. Başka bir anlatımla, dava dışı spor kulübü işi kendi nam ve hesabına yürütecek olup, işletme rizikosu kendisine aittir. Davacının işvereni olan diğer davalı şahıs ise alt kira yasağına rağmen otoparkı dava dışı ... Spor Kulübü Derneğinden kiralayan 3.kişi konumundadır.

Dosya kapsamına göre davalı ... ile dava dışı ... Spor Kulübü arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmayıp kira ilişkisi olduğu anlaşılmakla, davalılardan ...'nın dava konusu işçilik alacaklarından sorumlu olmayacağı dikkate alınarak anılan davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: