Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/3248 K.2021/7640

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait iş yerinde beton sevkiyat sorumlusu olarak çalıştığını, iş akdinin davacı tarafından emeklilik nedeniyle haklı olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, bayram ve genel tatil alacağı ve kıdem primi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava dilekçesinde yer alan iddia ve taleplerin gerçeği yansıtmadığını savunarak haksız açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının haftada 13 saat fazla mesai yaptığı, dini bayramların haricindeki genel tatil günlerinde çalıştığı, iş akdini emeklilik nedeniyle feshettiğinden davalı işveren tarafından kıdem tazminatı ödenmesi gerektiği gerekçesiyle bir kısım işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Karara karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvularının esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağı olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Davacı, dava dilekçesi ile haftanın altı günü 08.00-20.00/22.00 arasında çalıştığını iddia etmiş, davalı ise işyerinde fazla mesai yapılmadığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan 28.06.2018 tarihli bilirkişi raporunda, taraf tanıkları beyanlarına göre hesaplama yapılmış, davacının haftanın üç günü 08.00-19.00 arası, diğer üç günü 08.00-21.00 saatleri arasında, 1.5 saatlik ara dinlenme süreninin düşümü ile haftalık 18 saat fazla mesai yapıldığı, davacının iş sözleşmesinde ödenen ücrete fazla mesai ücretinin dahil olduğu şeklinde düzenlemenin olduğu, böylece davacının ücrete dahil olan yıllık 270 saate kadar olan sürenin dışlanması ile haftalık 13 saat fazla mesai yaptığı tespiti ile fazla mesai ücretine hükmedilmiştir.

Davacı tanıklarından ... beyanında; davacının haftanın 3-4 günü 21.00'e kadar diğer günler ise 08.00-19.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, diğer davacı tanığı ... ise. 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Davalı tanıklarından ...

Beyanında; davacının 08.00-18.30 saatleri arasında, haftanın 3 günü de 08.00-19.00/19.30 arası çalıştığını, diğer davalı tanığı ... ise; davacının 08.00-18.30/19.00 saatleri arası, zaman zaman saat 19.30'a kadar çalıştığını ifade etmiştir. Davacının çalışma saatleri tespit edilirken taraf tanıklarının beyanları dikkate alınarak hesaplama yapılmıştır.

Davacının çalışma saatleri taraf tanık beyanları ve dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde, davacının haftanın 3 günü 08.00-19.00 arası, diğer üç günü ise 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı kabulünün dosya kapsamına uygun olduğundan bu kabule göre sonuca gidilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.