Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/3812 K.2021/8068

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde işe başladığı 15.09.2012 tarihinden iş akdinin fazla mesai ile resmi bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi ve sigorta kaydının taşeron bünyesinde gösterilmesi nedeniyle müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiği dava tarihine kadar temizlik personeli olarak aralıksız çalıştığını iddia ederek ücret, asgari geçim indirimi alacağı, fazla mesai, resmi bayram ve genel tatil alacağı, yıllık izin alacağı, kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikle kurum ve işyeri kayıtlarına aksi iddiaları kabul etmediklerini, zira davacının müvekkili bünyesinde çalışmadığını, taşeron şirketlerin işçisi olarak çalıştığını, bu nedenle kendilerine husumet yönlendirilemeyeceğini, işbu taşeron şirketlerden alınan bilgiye göre davacının mazeretsiz olarak işe gelmediğini ve hakkında tutanak tutularak noter aracılığı ile mazeretini belgelendirmesi ve işe dönmesinin istendiğini ancak davacının işbu ihtarnameye herhangi bir cevap vermeyerek işbu davayı açtığını,

bu nedenle iş akdinin davacı tarafça haksız olarak feshedildiğini davacının ilk olarak 01.05.2010 tarihinde taşeron şirkette işe başladığını, davacının tüm ücretlerinin bordrolar karşılığında eksiksiz olarak banka hesabına yatırıldığını, işbu ücretlerin de herhangi bir ihtirazi kayıt konulmaksızın çekildiğini, müvekkili işyerinde günde 8 saatten 3 vardiya şeklinde çalışıldığını, resmi bayram ve genel tatil günlerinde ve hafta tatili günlerinde çalışma yapılmadığını, yine davacının müvekkili şirkette kullanılmamış yıllık izin alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/20015 esas sayılı bozma kararına uyulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1 Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/20015 esas sayılı bozma ilamında davalı tanığının yeniden dinlenilmesi ve davacı tanık beyanları ile çelişkili olduğu takdirde çelişkinin giderilmeye çalışılması gerektiği belirtilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyularak davalı tanığı yeniden dinlenilmiştir. Bilirkişi raporunda davalı tanığının günde 3 vardiya halinde 8 saat çalışıldığı beyanı dikkate alındığında fazla mesai alacağının olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece kararın gerekçe kısmında bilirkişi raporunda fazla mesainin yeniden hesaplandığı açıklanmış ve hüküm kısmında fazla mesai yönünden açıkça red hükmü kurulmamış olsa da fazlaya dair kısmın reddedildiği belirtilmiştir.

Emsal nitelikteki Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/23148 esas 2019/15039 karar ve 2017/29716 esas 2020/6153 karar sayılı ilamlarında davacı ile aynı işi yapan ve aynı işyerine ilişkin olarak açılan davalarda işçilerin 2 vardiya çalıştığı kabul edilmiş ve bu yöndeki kararlar onanmıştır.

Hatta Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/29716 esas 2020/6153 karar sayılı dosyasında bu dosyada dinlenilen davacı tanıklarının dinlenildiği ve aynı yönde beyanda bulundukları anlaşılmıştır.

Tüm açıklamalar ve emsal kararlar göz önünde bulundurulduğunda,davacı tanık beyanlarının bu şekilde nitelikli hale geldiği ve dikkate alınması gerektiği, işçilerin çalışma sistemlerinin aynı iş ve aynı işyerine ilişkin olarak 2 vardiyalı olduğu gözetilerek fazla mesai alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.