Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/3836 K.2021/9505

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/05/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin yurt dışı şantiyelerinde 1997-2013 yılları arasında boyacı formeni kalfası olarak çalıştığını, en son aylık ücretinin net 2.150,00 ABD Doları olduğunu, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işyerinde 07.00-20.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını, iki haftada bir gün hafta tatili kullandığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırıldığını ancak ücretinin ödenmediğini belirterek; fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette 13.10.1999- 20.01.2001, 14.05.2002- 30.01.2003, 16.06.2003- 26.01.2004, 17.04.2004- 16.05.2006, 01.07.2011- 15.11.2013 tarihleri arasında aralıklı olarak çalıştığını, alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, varsa fazla mesai, hafta tatili, bayram tatili ücretleri aylık mesaiye eklenerek her ay banka hesabına yatırıldığını belirtilerek davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin reddine, davacı vekilinin istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2 maddesine göre İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın esası hakkında yeniden karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta. Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf itirazı yerinde görülerek dava konusu alacaklar hakkında yeniden hüküm kurulmuştur.Söz konusu hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına itibarla; davacının haftalık ortalama 19,5 saat fazla çalıştığı kabul edilmiş ise de davacı vekili tarafından dosyaya sunulan 12.01.2018 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde;

davacının günlük ortalama 11,5 saat çalıştığı, günlük 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı, tanık beyanları ve emsal dosyalara göre davacının haftalık 15 saat fazla çalıştığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmasını talep ettiği anlaşılmış olup dava konusu fazla çalışma ücreti alacağının, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde belirtilen çalışma düzenine göre haftalık 15 saat fazla çalışma yapıldığı kabulü ile hesaplanması gerekirken davacının talebi aşılarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Somut olayda, dava konusu alacaklar davacı işçinin davalı nezdinde 16/06/1997- 15/11/2013 tarihleri arasında 7 dönem fasılalı olarak çalıştığı kabulü ile davalı vekilinin zamanaşımı defi de gözetilerek 03.06.2011- 15.11.2013 tarihleri arası dönem yönünden hesaplanmış ise de hükme esas alınan hesap raporunda belirtildiği üzere davacının davalı işyerinde 16.06.1997- 25.09.1998, 13.10.1999- 20.01.2001, 14.05.2002- 30.01.2003.

16.06.2003- 26.01.2004, 17.04.2004 -16.05.2006, 30.08.2007- 25.01.2011, 01.07.2011- 15.11.2013 tarihleri arası çalıştığı, anılan çalışma dönemlerine göre davacının kabul edilenin aksine 03.06.2011-01.07.2011 tarihleri arası dönemde davalı nezdinde çalışmasının bulunmadığı gözetilmeksizin söz konusu dönem yönünden de dava konusu alacaklara hükmedilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-Yabancı para borcuna hangi faizin uygulanacağı 3095 sayılı Yasanın 4/a - (Ek madde: 14/11/1990 - 3678/30 md.) maddesinde düzenlenmiş olup, burada “ Sözleşmede daha yüksek akdi veya gecikme faizi kararlaştırılmadığı hallerde, yabancı para borcunun faizinde Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanır.” kuralına yer verilmiştir.

Somut olayda, dava konusu alacakların yabancı parayla tahsili talep edildiğinden söz konusu alacaklar hakkında 3095 sayılı Yasa’nın 4/a maddesi uyarınca, "Devlet bankalarınca ABD Doları üzerinden açılmış bir yıllık vadeli mevduata uygulanan en yüksek faize" hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da isabetsiz olmuştur.