Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/3900 K.2021/8610

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 16/02/2013-20/01/2015 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, emeklilik için kanunda öngörülen şartların gerçekleşmesi üzerine 20/01/2015 tarihinde emeklilik sebebi ile işten ayrılmak istediğini bildirerek kıdem tazminatının ve diğer alacaklarının ödenmesini talep ettiğini, bu alacaklarının bu güne kadar ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı, resmi tatil, yıllık izin alacağı, hafta tatili alacağının tahsilini talep etmektedir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının mülga 1475 sayılı İş Kanunun 14. maddesinin 5 numaralı bendinin uygulanabilmesi için kişinin kendi rızası ile işten ayrılması gerektiğini, davacının çalışma süresi içerisinde izinsiz olarak mesaisine gelmediğini, bu durumun şahitler ile beraber tutanak altına alındığını, davacının iddia ettiği gibi çalışma süresi içerisinde özlük haklarını alamaması gibi bir durumun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmektedir.

Bozma İlamı ve Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin, davanın kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin kararı davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 25.06.2020 tarih ve 2016/19931 esas, 2020/6433 karar sayılı ilamı ile; “1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi fazla çalışma ile hafta tatili ücretleri alacaklarını talep etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda haftada 6 gün ve ayda 2 hafta tatili gününde çalışıldığı kabul edilerek hesaplamaya gidilmiştir. Ayda 2 hafta tatilinde çalışılan süre hem haftalık çalışma süresinde dikkate alınmış ve fazla çalışma ücreti buna göre belirlenmiş, aynı zamanda ayda 2 pazar çalışması için hafta tatili ücreti hesaplanmıştır.

Mahkemece sözü edilen hesap raporuna göre her iki alacağın kabulü mükerrer yararlanmaya yol açacak niteliktedir. Davacının ayda 2 pazar günü çalışmaları 5 saat olmakla belirtilen günde 7.5 saati aşan herhangi bir çalışma süresi olmadığından sadece hafta tatili ücreti hesaplanmalı, sözü edilen pazar günü çalışmaları fazla çalışma hesabında dikkate alınmamalıdır.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulmuş, temyize konu hüküm kurulmuştur.

Temyiz Başvurusu : Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı tarafından fazla mesai ücret alacağı talep edilmiş Mahkemece fazla mesai ücreti talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu karar verilirken bozma ilamı doğrultusunda hafta tatili alacağı ayrıca hüküm altına alındığından ve hafta tatilinde çalışma 7,5 saati aşmadığından fazla mesai saatleri belirlenirken hafta tatilinde yapılan çalışmalar fazla mesai saatlerine eklenmeden hesaplama yapılmıştır.

Ancak bu defa da hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda fazla mesai hesaplanan günler içinde hafta tatili, ulusal bayram genel tatil günlerinin bulunup bulunmadığı anlaşılamamıştır. Fazla mesai hesabında hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çıkarılarak hesaplama yapılmalıdır. Bilirkişi raporu bu yönüyle denetime elverişli değildir. Denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup kararın bu yönüyle bozulması gerekmiştir.