Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/3908 K.2021/8041

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı işverene ait işyerinde 20.08.2001-28.12.2013 tarihleri arasında gece bekçisi olarak çalıştığını, yıllık izinlerini kullanamadığını, fazla mesai yaparak çalışmasına, genel tatil ve ulusal bayramlarda çalışmasına rağmen bu çalışmalarına ilişkin ücretlerinin de ödenmediğini, iş akdinin işveren tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücret alacağı, resmi ve dini bayram tatili ücret alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 07.01.2014 tarihinde tesis bahçesine dikilen selvi ağaçlarının dallarını kestiğini, olayın adli makamlara intikal ettirildiğini, davacının 30 günlük ücretinin üzerinde zarar vermesi nedeniyle iş akdinin 4857 sayılı Yasanın 25/II-ı maddesi gereği haklı nedenle feshedildiğini, fazla mesai talebinin yersiz olduğunu, tüm yıllık izinlerini kullandığını, beyanlarının geçersiz olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulü hakkında verilen 07.10.2015 tarihli ilk karar Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 25.10.2018 gün ve 2017/16126 esas 2018/23199 karar sayılı ilamında yazılı gerekçelerle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi; “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” düzenlemesini içermektedir.

Dosya içeriğine göre, davacı işçi tarafından dava dilekçesinde 1.000,00 TL fazla çalışma ücret alacağının tahsili talep edilmiş, bilirkişi raporu alınmasından sonra verilen 07.07.2015 harç tarihli ıslah dilekçesinde davacı, fazla mesai alacağı yönünden talebini 7.741,44 TL daha arttırarak toplamda 8.741,44 TL fazla mesai alacağı talep etmiş ve bu miktar üzerinden harç yatırılmıştır.

Mahkemece 3.887,28 TL net TL fazla mesai alacağı, takdiren 1/4 oranında hakkaniyet indirimi uygulanarak 2.915,46 TL olarak hüküm altına alınmış olup, takdiri indirim uygulanmaksızın reddedilen alacak miktarı toplamda 4.854,16 TL’dir. Hal böyle olunca, reddedilen alacak miktarı üzerinden davalı lehine maktu vekalet ücretinin altında kalmayacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma sebebidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.