Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/4788 K.2021/9051

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2008-31.12.2014 tarihleri arasında asıl işveren davalı üniversiteye ait hastanede ve son olarak diğer davalı işveren... Ltd. Şirketi bünyesinde temizlik görevlisi ve hasta bakıcı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından “sözleşme süresi bitti, yeniden sözleşme yapmayacağız” şeklinde sözlü bir beyanla sonlandırıldığını, alacaklarının ödemediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının kurumun değil... Temizlik Şirketinin işçisi olarak çalıştığını, yüklenici firmalarla yapılan hizmet alımı sözleşmeleri, idari ve teknik şartnamelere göre kıdem tazminatı alacağının kurumdan değil yüklenici firma olan... Ltd. Şti. ve diğer şirketlerden talep edilmesi gerektiğini, kurumun bu konuda hiçbir sorumluluğunun olmadığını, davanın husumet ve usul yönünden, aksi takdirde esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı... Ltd. Şti. vekili, öncelikle işçilerin kıdem tazminatlarının ödenmesi hakkında yönetmelik ile kıdem tazminatı gerektirecek şekilde iş sözleşmeleri sona eren işçilerin IBAN numaraları ile idareye başvurmaları halinde ilgili idare tarafından kıdem tazminatlarının banka hesabına ödeneceğinin düzenlendiğini, öncelikle böyle bir başvurunun yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bunun sonucunun bekletici mesele yapılmasını talep ettiklerini, davacının müvekkili şirket bünyesinde 01.09.2013 ile 24.09.2014 tarihleri arasında çalıştığını, bu çalışmanın kıdem tazminatı doğuracak nitelikte olmadığını, bu nedenle açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.03.2016 tarihli kararın davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 26.06.2019 tarih, 2016/16570 esas-2019/14088 karar sayılı ilamı ile mahkeme kararı, “....Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, imzasız olup tahakkuk içeren ancak banka kaydında ödendiği gözüken tutarların hesaplama sırasında mahsup edilmesi gerekirken,

ödemelerin dikkate alınmaması hatalıdır.” ve “Mahkemece davalı Üniversitenin 2547 sayılı Kanun'un 56/a-b. maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeyerek, hükümde yer alan "Davacının yaptığı 992,00 TL yargılama gideri, 228,51 TL harç toplam 1.220,51 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine," şeklindeki bentte yer alan ve yargılama gideri dışında kalan harcın davalı Üniversiteye de yükletilmesi hatalı olmuştur.” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ialmına uyulmasına karar verilerek devam edilen yargılama sonunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz: Karar, davalı ... Ltd. Şti. vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin tüm,davalı ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 26.06.2019 tarih, 2016/16570 esas-2019/14088 karar sayılı ilamının 3.bendinde yer alan bozma gerekçesi “Mahkemece davalı Üniversitenin 2547 sayılı Kanun'un 56/a-b. maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeyerek,

hükümde yer alan "Davacının yaptığı 992,00 TL yargılama gideri, 228,51 TL harç toplam 1.220,51 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine," şeklindeki bentte yer alan ve yargılama gideri dışında kalan harcın davalı Üniversiteye de yükletilmesi hatalı olmuştur.” yönünde olmakla , Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm fıkrasının 4. ve 5. bendinde bozma ilamı uyarınca davalı Üniversite harçtan muaf tutulmuş ise de hüküm fıkrasının 6. bendinde davalı Üniversite harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.