Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/5288 K.2021/9499

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde aşçı olarak çalıştığını, işverence davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödenmediğini beyan ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının istifa etmek suretiyle işyerinde ayrıldığını beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 23.01.2020 tarih, 2016/27343 esas, 2020/1105 karar sayılı bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece verilen karar, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince “kabul edilen ücret miktarında isabetsizlik bulunmadığı ancak davacının geçmiş döneme ait ücretinin tespiti sırasında hesaplamaların net ücrete göre yapıldığı gözetilmeksizin davacının son ücretinin asgari ücrete oranı brüt ücretlere göre (4.895,00TL/1.134,00TL=4,316 kat) 4,316 olarak tespit edilmesi hatalı olup bilirkişilerce yapılan hesaplamaya göre davacının son ücretinin asgari ücrete oranı net ücrete göre (3.500,00TL/891,03TL=3,928 kat) 3,928 olarak kabul edilerek sonuca gidilmemesi bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuş olup,

Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Buna göre bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporundaki fazla çalışma süresi kesinleşmiş olup, Mahkemece bu rapordaki tespitler doğrultusunda hesaplama yapılması yerindedir. Ancak resen yapılan hesaplamanın hatalı olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen net 14.245,42 TL ile 3.928 katsayısının çarpılması sonucunda bulunan miktar bulunan miktardan bu miktarın % 8.33 'lük kısmı çıkarıldığında bulunan tutar 51.954,86 TL değil, 51.294,88 TL olmalıdır. Sonuç olarak %30 indirimli fazla çalışma ücretinin hükümde belirtildiği gibi 36.566,40 TL yerine, 35.906,42 TL olması gerekmektedir.

Mahkemece hesaplama hatası yapılarak hüküm kurulması yerinde değil ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.