Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/5315 K.2021/9483

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında ilave tediye alacağına uygulanan faizin başlangıç tarihi uyuşmazlık konusudur.

6772 sayılı Kanunun 4'üncü maddesine göre, ilave tediye alacağının ödeme zamanını, Bakanlar Kurulu belirler. Bakanlar Kurulunun kararı ile ilave tediye alacağı muaccel hale gelir. Ödeme zamanı taraflarca kararlaştırılmadığında, temerrüt için alacaklının ihtarına gerek vardır. İlave tediye alacağı yasadan kaynaklandığından, talep halinde temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmelidir. Toplu İş Sözleşmelerinde bulunan, 6772 sayılı Kanun maddesinin tekrarından ibaret hükümler, alacağın dayanağının ilgili Kanun olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğinden, bu durumlarda dahi yasal faize karar verilmelidir.

Dosya kapsamında, davacı tarafından davalıya temerrüt ihtarı gönderildiğine dair bilgi veya belge bulunmamaktadır. Bu nedenle ilave tediye alacağına dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekmektedir. Bu bakımdan yasal ilave tediye alacağının “bilirkişi raporunda tablo halinde gösterilen tarihlerden itibaren” işleyecek yasal faiz ile tahsiline karar verilmesi yerinde değildir. İlave tediye alacağına uygulanacak faizin başlangıç tarihinde hata yapılması bozma sebebi ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Yukarıda açıklanan gerekçe ile; temyize konu İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının “1-İlave tediye alacağı yönünden davanın kabulüne, net 9.965,49 TL' nin 303,16 TL'si 28/06/2013, 316,45 TL'si 10/10/2013, 316,45 TL'si 24/12/2013, 331,79 TL'si 31/01/2014, 331,79 TL'si 30/06/2014, 351,31 TL'si 02/10/2014, 351,31 TL'si 26/12/2014, 372,22 TL'si ...,...

394,52 TL'si 21/09/2015, 394,52 TL'si 25/12/2015, 561,25 TL'si 29/01/2016, 561,25 TL'si 30/06/2016, 663,30 TL'si 09/09/2016, 663,30 TL'si 26/12/2016, 715,81 TL'si 30/01/2017, 715,81 TL'si 23/06/2017, 715,81 TL'si 25/08/2017, 715,81 TL'si 25/12/2017, 817,39 TL'si 26/01/2018 tarihinden işleyecek yasal faiziyle, davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklindeki 1 nolu bendin hükümden çıkartılarak yerine “1-İlave tediye alacağı talebinin KABULÜ İLE;