Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/5439 K.2021/9722

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, Vakıfbank Urla Şubesi'nde 28/12/2009 tarihinde işe başladığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği 19/08/2013 tarihine kadar çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, manevi tazminat ve ödenmediğini ileri sürdüğü bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı iddialarını kabul etmemiş, davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışmasının da bulunmadığını, tüm taleplerinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince verilen 13.01.2020 tarihli bozma ilamına Mahkemece uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ücreti alacağı yönünden talep artırımı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; dava dilekçesinin “Hukuki Nedenler” bölümünde “6100 S.K. m.107” ifadeleri yer almakla davacı tarafından davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı anlaşılmakta olup davacı vekili fazla mesai ücreti alacağının belirlenmesi sonrasında verdiği 03.10.2019 havale tarihli ek rapora beyan ve bedel artırım dilekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107/2 maddesi gereğince fazla mesai ücreti alacağını 6.367,85 TL artırarak 7.367,85 TL olarak talep etmiştir. Ancak, usulüne uygun yapılan bu işleme değer verilerek fazla mesai alacağının kabulü gerekirken ve gerekçesi de belirtilmeden sadece dava dilekçesindeki miktarla sınırlı olarak hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Taraflar arasında davacının hafta tatili ücreti alacağının olup olmadığı yönünden uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 13.01.2020 tarihli bozma ilamında, “... Hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda log kayıtları fazla mesai çalışması ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yönünden incelenmiş ve ilgili toplu iş sözleşmesi hükümleri değerlendirilmiştir. Ancak, davacının hafta tatili çalışmasının bulunup bulunmadığı hususunda log kayıtlarının incelenmediği, bozma gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Davacının kıdem tazminatına ilişkin talebi, davacıya fazla mesai ücretlerinin ödenip ödenmediği, hafta tatili çalışması bulunup bulunmadığına ilişkin inceleme üzerine yeniden değerlendirilmelidir...” denilmektedir.

Dosyaya sunulan ve sendikalı olan davacının çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmelerinde hafta tatilinin cumartesi ve pazar günü olduğu belirtilmektedir. Hafta tatili ücreti alacağı yönünden hükme esas alınan 25.11.2020 tarihli bilirkişi ek raporunda, davacının log kayıtlarına göre üç ayrı cumartesi günü çalışmasına ilişkin toplam 232,85 TL brüt hafta tatili ücret alacağı hesaplanmıştır. Ancak, bu ek raporda yine log kayıtlarında yer alan 11.02.2012 tarihli cumartesi günü çalışmasının hafta tatili ücreti alacağı hesaplamasında dikkate alınmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Taraflar arasında davalı yararına hükmedilen vekalet ücreti yönünden de uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece temyize konu kararda manevi tazminat talebi de dahil olmak üzere toplam reddedilen miktar dikkate alınarak tarifenin üçüncü kısmına göre davalı yararına vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Manevi tazminat davalarında ücret” başlıklı 10. maddesinde;

“(1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.

(3) Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur.

(4) Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.” düzenlemesi bulunmaktadır.

Ancak, reddedilen manevi tazminat talebi ile diğer reddedilen taleplere ilişkin olarak karar tarihindeki tarifenin diğer düzenlemeleri ile birlikte 10/3 ve 10/4 maddeleri de gözetilmek suretiyle davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Açıklanan nedenle, davalı yararına hükmedilen vekalet ücreti yönünden yanılgıya düşülmüş olup bir diğer bozma nedenidir.