Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/5580 K.2021/9889

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin Türkmenistan’da bulunan Mary şantiyesinde 19/06/2012-03/05/2014 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, davacının son aylık net ücretinin 2.750,00 USD olduğunu, barınma ve üç öğün yemek bedelinin işverene ait olduğunu, iş sözleşmesine haklı bir sebep olmaksızın işverence son verildiğini ve ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının belirli süreli hizmet akdi ile proje bazında çalıştığını ve iş bitimi sebebiyle iş sözleşmesine son verildiğini, davacının çalıştığı süre boyunca iş hukuku mevzuatına uygun olarak çalıştırıldığından lehine doğmuş herhangi bir ücret alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun giydirilmiş ücrete eklenen yemek ve barınma ücreti yönünden kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve özellikle temyiz edenin sıfatına ve temyiz sebeplerine göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- Taraflar arasında fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanma yöntemi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı Türkmenistan Mary şantiyesinde 19/06/2012-03/05/2014 tarihleri arasında çalışmıştır. Taraflar arasında imzalanan yurtdışı iş sözleşmesi eki ile birlikte İŞKUR’dan temin edilmiştir.

İş sözleşmesinin 3. maddesinde, işverenin çalışılan ülkedeki çalışma düzenini gösterir belgeyi hazırlayarak işçiye vereceği, işveren tarafından işçiye verilen belge ile çalışılan ülke mevzuatı arasında farklılık olması halinde işverenin işçiye verdiği belgeyi uygulamak zorunda olduğu kararlaştırılmıştır.

Sözleşmenin ekinde bulunan taraflarca imzalı “çalışma düzeni ve ücret tarifeleri” başlıklı belgede, çalışma saatlerinin haftanın 6 günü 08.00-19.00 saatleri arasında olduğu ve bir saat ara dinlenme süresi bulunduğu; ayda iki pazar gününün tatil günü olduğu, dini bayramlarda işverenin tatil ettiği günlerde çalışma olmayacağı, yılbaşı gününün tatil günü olduğu, pazar günü 08.00-17.00 saatleri arasının çalışma saati olduğu, resmi bayram ve Türkmen bayramlarında hafta içi günlerindeki gibi çalışma yapılacağı kararlaştırılmış, hafta içi ve cumartesi gününde çalışma saatinin 8 saat olduğu,

8 saat üstü çalışılan her saatin 1.5 saat üzerinden, tatil ve bayramlarda çalışılan günlerde her saatin 2 saat olarak ve çalışılmayan günlerin ise günlük 8 saat üzerinden hesaplanacağı belirlenmiştir. Dosyaya sunulan ücret bordroları incelendiğinde; çalışılan hafta tatili ve bayram günleri için %200 sütunu ve ayrıca çalışılmasa da ödenen tatil günleri sütunu bulunduğu görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın 6 günü 8.00-19.00 saatleri arasında bir saat ara dinlenme süresi ile çalışarak haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Oysa; taraflarca imzalı az yukarıda açıklanan “çalışma düzeni ve ücret tarifeleri” başlıklı belgedeki bordro hesaplama yöntemine göre günlük çalışma süresi 8 saat olarak belirlenmiştir.

Bu düzenleme 4857 sayılı İş Kanunu'nda yer alan ve fazla çalışma ölçütü olan haftalık 45 saatlik çalışmanın üzerinin fazla çalışma oluşturacağına dair nisbi emredici nitelikteki hükme aykırı olamayacağından; fazla çalışmanın haftalık 45 saatin üzerindeki çalışma olarak kabulü yerinde ise de; düzenlemeye göre haftalık 45 saatin üzerindeki 3 saatlik fazla çalışmanın kararlaştırılan ücretin içinde olduğu kabulüne göre sonuca gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.