Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/5955 K.2021/10237

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Belediye Başkanlığı'nda çalışmakta iken 6111 sayılı Kanuna göre nakledildiğini, belediye bünyesinde çalıştığı dönemde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşımasına rağmen bayram harçlığı, giyim ve koruyucu eşya yardımı alacağı gibi bir kısım alacaklarının ödenmediğini, ayrıca davacının hafta sonu ve ulusal bayram genel tatil günlerindeki çalışmalarının karşılığı olan ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 22.01.2020 tarihli, 2016/27993 esas, 2020/924 karar sayılı bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davacının fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yemek yardımı ve yakacak yardımı taleplerinin reddine, diğer bir kısım alacakların ise kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında bozma kararının gereğinin yerine getirilip getirilmediği ve davacının hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece verilen karar, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince “...

Dosya kapsamında yer alan 15.04.2010-15.04.2012 tarihli toplu iş sözleşmesinin 19. maddesinde Cumartesi gününün akdi tatil olduğu açıkça kararlaştırılmış ise de. 15.04.2008-15.04.2010 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinin “Normal Çalışma Süresi” başlıklı 15. maddesinde çalışma süresi bakımından Yasa hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş olup, ilgili toplu iş sözleşmesinde Cumartesi gününün akdi tatil olduğu yönünde bir düzenleme yer almamaktadır.

Buna göre bahse konu toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu dönem bakımından Cumartesi gününün hafta tatili olarak kabul edilmesi hatalıdır. Buna göre bahse konu toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu dönem bakımından Cumartesi gününün hafta tatili olarak kabul edilmesi hatalıdır. Davacının haftanın altı günü çalışması üzerinden fazla mesai süresinin belirlenmesi gerekli iken hafta içi çalışması bakımından fazla mesai süresinin tespiti hatalıdır.

Ancak davacı tarafın bu konuda temyizi bulunmadığından bu husus usuli kazanılmış hak oluşturmaktadır.” gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de, hafta tatili yönünden bozma kararının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bozma kararında da işaret edildiği gibi, 15.04.2008-15.04.2010 tarihleri arasındaki dönemde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinde Cumartesi günlerinin akdi tatil olduğuna dair hüküm yer almamaktadır.

Bu halde, 4857 sayılı Kanun hükümleri dikkate alınarak davacının yedi günlük zaman dilimi içinde sadece bir gün için hafta tatili ücretine hak kazandığı kabul edilmelidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, 2008-2010 dönemini kapsayan puantaj kayıtlarına göre hem Cumartesi hem Pazar günü için hafta tatili ücreti hesaplandığı tespit edilmekte olup, Cumartesi günleri için hafta tatili ücreti hesaplanmış olması yerinde değildir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen, hafta tatili ücreti yönünden bozma öncesi bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması hatalıdır. İlgili toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu 15.04.2008-15.04.2010 tarihleri arasındaki dönem bakımından, Cumartesi günü hafta tatili olarak kabul edilmemeli, hafta tatili ücretinin hesabında Kanunda belirlendiği şekilde haftada bir gün hafta tatili olarak kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

Belirtilen yönler nazara alınmadan bozma kararına aykırı olarak hüküm kurulması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.