Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/6160 K.2021/10481

Davacı Cihan Yılmaz ile davalı Sinpaş Yapı Endüstri A.Ş. arasındaki alacak davasına ilişkin ... 35. İş Mahkemesince verilen ve miktar itibariyle kesin olan 18/11/2020 tarih ve 2019/802 esas, 2020/815 karar sayılı kararının kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı’nın 25/05/2021 tarih ve 39152028-153.01-695-2021-Esas 869/14864 sayılı yazısı ile istenilmiş olmakla,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363.maddesindeki

" (1) İlk Derece Mahkemelerinin ve Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairelerinin kesin olarak verdikleri kararlarla,istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlara karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

(2) Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, karar kanun yararına bozulur. Bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

(3) Bozma kararının bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilir ve Bakanlıkça Resmî Gazetede yayımlanır." hükmü gereği dosyadaki tüm belgeler okunup dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının demirci ustası olarak 24.12.2012-14.11.2013 tarihleri arasında aralıksız şekilde çalıştığı, iş sözleşmesine haklı bir sebep olmaksızın son verildiğini, davalının asıl işveren olarak sorumlu olduğunu ileri sürerek ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, kanun yararına bozulması için Adalet Bakanlığı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, davalının asıl işveren olup olmadığı, davacının 24.12.2012 - 14.11.2013 tarihleri arasındaki çalışmasının kesintisiz devam edip etmediği ve davacı tanığının davacı ile aynı tarihlerde aynı işverenler nezdinde çalışması bulunmamasına ve davalı ile arasında ihtilaf bulunmasına karşın tek başına bu tanık beyanı ile hüküm kurulmuş olup olmadığı konularında toplanmaktadır.

Davacının davalıya ait şantiyede ihbar olunan İrfan Erte işçisi olarak çağrı üzerine demir işçisi olarak çalıştığı bizzat davalı yanca yargılama aşamasında beyan edilmiştir.

Her ne kadar bu çalışmanın kesintisiz olmadığı ve farklı işyerlerine özgülenmiş olduğu savunulmuş ise de; dosya içerisinde bulunan davacıya ait SGK kayıtlarının incelenmesinde, 24.11.2012-14.11.2013 tarihleri arasındaki çalışmanın ihbar olunan İrfan Erte’den kesintisiz şekilde bildirildiği, 10.08.2013-20.08.2013 tarihleri arasında ayrıca Cihander Yapı...Ltd Şti’den de sigorta bildirimi yapılmış olmasına karşın bu ay için İrfan Erte’den eksik çalışma bildirimi yapılmadığı görülmektedir.

Davacının ücret iddiasının emsal ücret araştırmasının yanı sıra davacının dava dilekçesine eklediği ihbar olundan İrfan Erte imza ve kaşeli yazı ile doğrulandığı, giydirilmiş ücretin şantiye çalışmasının niteliğine uygun olarak kabul edildiği, dolayısıyla tanığın beyanının tek başına hükme esas alınmadığı, dosya kapsamının iddia, savunma ve deliller çerçevesinde bir bütün olarak değerlendirildiği anlaşılmış ve kararda usul ve yasaya aykırılık saptanmamıştır.

Mahkemece verilen kararın hakimin delilleri takdiri ve değerlendirmesi kapsamında kaldığı, kararda usul ve yasanın kesin hükümde belirtildiği biçimde uygulanamayacağını ortaya koyan bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla karara yönelik kanun yararına temyiz yoluna başvurulması yerinde görülmemiştir.