Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/633 K.2021/4041

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde 20.4.2004-27.3.2014 tarihleri arasında çalıştığı,en son net 1.050,00 TL aylık ücret aldığını,yemek ve servis yardımından yararlandığını, hizmet akdinin işveren tarafından sona erdirildiğini, davacının bir hafta 08.00-20.00 saatleri arasında, diğer hafta 16.00- 04.00 saatleri arasında, müteakip haftada 24.00-12.00 saatleri arasında çalıştığını, vardiyalar arasında bir gün izin kullandığını, 2014/Mart ayından 27 günlük ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, dini bayramların ilk günleri haricindeki günlerde ve milli bayramlarda çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı,

ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti genel tatil ücreti, hafta sonu ücreti, ödenmeyen ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket davacının 08.02.2005 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, işyerindeki genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışmalara katılmadığını, bu nedenle bu isteklerinin reddinin gerektiğini, 27-28-29-31/2014 günlerinde işyerine gelmediğini, bu nedenle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g. maddesi uyarınca davacıya 31.03.2014 tarihinde ihtarname gönderildiği ve devamsızlığının mazeretini bildirmesi istendiğini, ihtarnameyi alan davacının işverene mazeret bildirmediğini, bu nedenle 11.04.2014 tarihli ihtarname ile hizmet akdinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g. maddesi uyarınca feshedildiğini,

davacının kıdem tazminatı hakkının bulunmadığını, davacının almadığını belirttiğini, 2014 Mart ayı ücretinin 20.03.2014 tarihinde Mart ayı maaşı avansı olarak 300,00 TL ve 05.04.2014 tarihinde 469,43 TL maaş hesabına yatırıldığını, dava dilekçesinde belirtilen ücretin hayali olduğunu, davacının 36 günlük izin ücreti alacağının bulunduğunu, davacının hizmet akdinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi gereğince feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2016/3606 esas sayılı bozma kararına uyulmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi işveren aleyhine Sosyal Güvenlik Kurumu'na şikayette bulunması nedeniyle iş akdine son verildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının iş akdine devamsızlık nedeniyle İş Kanunu 25/II -g maddesi gereğince haklı nedenle son verildiğini savunmuştur.

Mahkemece bozma öncesi kararda kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmiş, bozma sonrası yapılan yargılamada davacının iş akdinin davalı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile tazminatların reddine karar verilmiştir.

Davacı iş akdinin 27.03.2014 tarihinde sona erdiğini iddia etmiş, davalı ise davacı hakkında tutulan devamsızlık tutanakları nedeniyle 31.03.2014 tarihinde davacıya 3 gün içinde mazeretini bildirmesi aksi halde iş akdinin feshedileceği yönünde ihtar göndermiş ve 11.04.2014 tarihli ihtarnamede ise iş akdine haklı nedenle son verildiğini belirtmiştir. Dava tarihi ise 01.04.2014 olup davalının iş akdinin feshinden önce açılmıştır.

Davacı tanıklarının feshe dair beyanları duyuma dayalı olup bozma sonrası dinlenen davalı tanığı ... davacının işyerini terkettiğini ve bir daha dönmediğini beyan etmiştir.

Davacının davalı işveren aleyhine Sosyal Güvenlik Kurumu'na şikayette bulunduğu sabit olmakla ve davacının ödenmeyen fazla mesai alacağının varlığı dikkate alınarak davacının fesihte haklı olduğu değerlendirilerek kıdem tazminatına hükmedilmesi gerekirken Mahkemece yazılı şekilde reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.