Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/6408 K.2021/10538

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 28/02/2002 tarihinden iş akdini ödenmeyen ücret alacaklarının bulunması ve geç tarihli ve düşük ücret üzerinden sigortalı yapılması nedenleriyle haklı olarak feshettiği 30/09/2016 tarihine kadar davalı işyerinde makine operatörü olarak çalıştığını, işyerinde hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığını fazla mesai yaptığını, karşılığı ücretlerin ödenmediğini, müvekkilinin aylık net ücretinin 2.500,00 TL olduğunu, ancak kanuna ve gerçeğe aykırı olarak düşük ücret üzerinden sigortalı gösterildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının iş akdinin İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, davacının kıdem tazminatı talep hakkı bulunmadığını, ücret iddiasının doğru olmadığını, davacının yıllık izin alacağı bulunmadığını, maaş bordrolarını ihtirazı kayıt öne sürmeden imzaladığını, iddialarının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, bilirkişi raporunda yıllık izin hesabında 4x14=56 olduğu halde 76 olarak hatalı hesaplama yapıldığı, davacının ilk yılı için 12 gün, sonraki 4 yıl için 4x14=56 gün, devam eden 9 yıl için 9x20=180 gün toplam 248 gün yıllık izin ücreti alacağına hak kazandığı, kullandığı 244 gün yıllık izin günü mahsup edildikten sonra 248-244=4 günlük kullandığı ispat edilmeyen yıllık izninin ve 4 günlük yıllık izin ücreti alacağı Net 333,33TL'nin bulunduğu, davalının bu yönü kapsayan itirazının yerinde olduğu,

davacı tarafından davaya konu alacaklarını talep ettiği davalıya keşide edilen ihtarnamenin 05.10.2016 tarihi itibariyle davalıya tebliğ edildiği, kıdem tazminatı dışındaki işçilik alacaklarına ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 05.10.2016 tarihi itibariyle faiz yürütülmesi gerektiği halde İlk Derece Mahkemesince dava dilekçesinde talep edilen miktarlara 07.10.2016, bakiye kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütüldüğü anlaşılmakla, davalının sair istinaf başvuru sebeplerinin yerinde görülmemesine yıllık izin ücreti yönünden istinaf başvurusunun kabulüne, davacının istinaf başvurusunun faiz başlangıç tarihi yönünden kabulüne,

İlk Derece Mahkemesi kararının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b-2. maddesi gereğince bu yönlerden kaldırılmasına karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, 2016 yılına ait Temmuz, Ağustos ve Eylül ayı ücret alacaklarının ödenmediğini iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bankaya yapılan ödemeler mahsup edilerek talep edilen ücret alacağı hesaplanmış ise de, Eylül ayı bordrosunda tahakkuk ettirilen net 1.600,00 TL ücret alacağının da, temyiz dilekçesine ekli olarak sunulan banka dekontuna göre davacıya ödendiği anlaşıldığından, 1.600,00 TL’nin ücret alacağından mahsubu yapılarak, sonuca gidilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Davacının ödenmeyen yıllık izin ücreti, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bakiye dört gün üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Bu karara karşı temyiz talebinde bulunan davalı vekili temyiz dilekçesine ekli olarak davacı adına düzenlenen Ekim ayı bordrosu ve bu bordroda tahakkuku yapılan 295,00 TL yıllık izin ücretinin davacıya ödendiğine dair banka dekontunu sunmuştur. Bu delil durumu karşısında banka yoluyla davacıya ödendiği sabit olan 295,00 TL’nin hüküm altına alınan yıllık izin ücretinden mahsubu yapılarak, sonuca gidilmesi için de hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: