Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/659 K.2021/6195

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15.06.1999- 30.09.2013 tarihleri arasında davalı şirketin işletme hakkını yüklendiği ...'teki ... Hidroelektrik Santrali'nde 24 saat çalışma, 48 saat dinlenme esasına göre çalıştığını, sigorta bildiriminin eksik yapıldığını, davacının bazen iki üç gün üst üste nöbet tutarak fazla çalışma yaptığını, belirlenen plana uyulması halinde de davacının haftalık 14 saat fazla mesai yapmış olduğunu, çalıştığı süre boyunca davacının dini ve milli bayramlarda izin kullanmadığını, iş akdi, ihbar yapılmaksızın 30.09.2013 tarihinde sonlandırıldığı halde kuruma 24.09.2013 tarihinde son bulduğunun bildirildiğini, bu durumun davacının İş - Kur'a başvurusunu engellediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunduklarını, davanın kısmi dava biçiminde açılmasının yasaya aykırı olduğunu, davanın kısmi dava yolu ile açılmasının mümkün olmadığını, kıdemi bir yıldan az olan davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının haftalık çalışma süresinin üzerinde bir çalışmasının bulunmaması nedeniyle fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını, davacının fazla çalışmaya ilişkin iddiasının hayatın olağan akışına uymadığını, sözleşmede davacıya yemek ücreti ödeneceğine dair düzenleme bulunmaması nedeniyle yemek ücreti,

davacının davalı tarafından temin olunan araçla iş yerine gidip gelmesi nedeniyle yol ücreti alacağının bulunmadığını, davacının dini ve milli bayramlarda çalışmasının bulunmaması nedeniyle bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığını, davacının çalıştığı süre boyunca hakettiği tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 02/10/2019 tarih 2017/25194 esas 2019/17950 karar sayılı ilamı ile zamanaşımı itirazının dikkate alınmaması, ıslah dilekçesi ve ek bilirkişi raporununu davalıya tebliğ edilmemesi nedeniyle savunma hakkının kısıtlanması, davanın kısmi dava olması ve kısmi davaya uygulanması gereken usul kurallarının uygulanmasının gerektiği gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı yıllık izin ücreti talebinde bulunmuş, Mahkemece davacının 244 gün yıllık ücretli izin alacağı olarak brüt 8.258,20 TL hüküm altına alınmıştır. Ancak davacı 30/07/2015 tarihli duruşmada 14 yıllık hizmet süresi içinde toplam beş yıl için yıllık izin kullandığını beyan ederek yemin etmiş, aldırılan ek bilirkişi raporunda davacının yıllık izin ücreti 3.748,77 TL olarak hesaplanmıştır. Mahkemece gerekçeli karar içeriğinde de davacının ek bilirkişi raporunda hesaplandığı üzere 3.748,77 TL yıllık izin ücreti alacağı olduğu tespit edilmesine rağmen gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturacak şekilde davacının yıllık izin alacağının brüt 8.258,20 TL olduğu kabul edilerek hüküm altına alınması hatalıdır.