Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/6788 K.2021/11855

Mahkemenin 23.06.2016 tarihli ve 2014/553 esas, 2016/304 karar sayılı hükmü, Dairemizin 07.12.2020 tarihli ve ...karar sayılı ilamı ile bozulmuş ise de, Mahkemenin 26.03.2021 tarihli ve 2021/59 esas, 2021/215 karar sayılı kararı ile direnme kararı vermesi ve bu kararı davalı vekilinin kanuni süresi içerisinde temyiz etmesi üzerine dosya yeniden incelendi.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren işyerinde Kasım 2010 - 28.11.2014 tarihleri arasında hafriyat şoförü olarak çalıştığını ve iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili işyerinde ilk kez 23.11.2010 tarihinde işe başlayıp 31.05.2011 tarihinde kendi isteği ile iş sözleşmesine son verdiğini, istifaname imzaladığı gibi haklarını alarak şirketi ibra ettiğini, işyerindeki 28.06.2011 -30.11.2014 tarihleri arasındaki ikinci dönem çalışmasının da rapor bitiminde işe devam etmediği için haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işveren işyerinde 23.11.2010-31.05.2011 ve 28.06.2011 -28.11.2014 tarihleri arasında iki dönem çalışmasının bulunduğu, ilk dönem çalışması işçinin istifası ile sona erdiği için kıdem ve ihbar tazminatına esas süreye eklenemeyeceği, diğer talepler yönünden ise toplam hizmet süresi üzerinden yapılan hesaba itibar edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalının temyizi üzerine Dairemizin 07.12.2020 tarihli ve ...karar sayılı ilamı ile, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları bakımından işe başlama tarihinin ispatlanamayan iddia gibi 23.11.2010 olarak kabulünün hatalı olduğuna yönelik gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrasında yapılan yargılama sonunda, Mahkemenin 26.03.2021 tarihli ve 2021/59 esas, 2021/215 karar sayılı ilamı ile, davacının 23.11.2010 - 31.05.2011 ve 28.06.2011 - 30.11.2014 tarihleri arasında iki dönem şeklinde çalıştığının davalının da kabulünde olduğu, ilk dönem çalışmasının istifa ile sona ermesi sebebi ile kıdem ve ihbar tazminatına esas süreye eklenmediği, diğer alacaklar yönünden iki dönem çalışması birleştirilerek hesaplama yapıldığı, fazla çalışmada ilk dönemde geçen tüm süre için fazla çalışma karşılığının ödenmiş olması sebebi ile ilk dönemin dikkate alınmadığı gerekçeleriyle bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı üzerine Dairemizce yeniden yapılan incelemede, temyiz incelemesi sırasında davacının davalı işveren işyerinde 23.11.2010 - 31.05.2011 ve 28.06.2011 - 30.11.2014 tarihleri arasında iki dönem çalışması bulunduğunun usulüne uygun şekilde ispatlandığı hususu gözden kaçırılarak hatalı şekilde bozma yapıldığı anlaşılmakla, Mahkemenin direnme kararının kabulü ile Dairemizin 07.12.2020 tarihli ve ... karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: