Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/6790 K.2021/10803

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince, davacıların temyiz talebinin, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olarak verildiği gerekçesiyle reddedildiği anlaşılmaktadır. Temyiz talebinin değerlendirilmesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. madde doğrultusunda kıyasen uygulanan 346. madde uyarınca kararı veren Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin İlk Derece Mahkemesince ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup, Mahkemece verilen 04/05/2021 TARİHLİ EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

25.10.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesi gereğince 4857 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında da İlk Derece Mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca İlk Derece Mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.