Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/6818 K.2021/11272

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.11.2010-29.08.2013 tarihleri arasında davalı özel hastanede dahiliye uzmanı olarak çalıştığını, davacıya muayene ettiği hasta sayısı üzerinden elde edilen gelirin %15’i tutarında aylık ücret ödeneceğinin kararlaştırılmış olmasına karşın aylık net 10.000,00 TL ödeme yapıldığını ve yaklaşık 8 aylık ücretinin de ödenmediğini, davacının haftanın 6 günü 09:00-18:00 saatleri arasında hasta muayene ettiğini, pazar günleri de yatan hastalar nedeniyle asgari iki saat daha davalı hastanede çalışmasını sürdürdüğünü ve üç haftada bir de icap nöbetine kaldığını,

bütün resmi ve dini bayramlarda çalıştığını ancak karşılığı ücretlerinin ödenmediğini bu nedenle iş sözleşmesini İş Kanunu’nun 24/II-e hükmü gereğince haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve aylık ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının hak ediş usulü çalıştığını, fazla çalışma yapmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın feshettiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 21.05.2019 tarih ve 2017/22254 esas, 2019/11175 karar sayılı ilamı ile bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olduğu belirtilerek yapılan yargılamada alınan ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekilince edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun’da "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamakla birlikte, bu kurum davaların uzamasının önüne geçmek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir.

Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir. Yargıtay'ın vermiş olduğu bozma kararına uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır.

Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir karar vermeden yeniden hükümde karar vermek zorundadır. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince verilen 21.05.2019 tarihli bozmaya Mahkeme tarafından uyulmasına karar verilmiş olmasına karşın, bozma ilamında belirtildiği üzere; dahiliye uzmanı doktor olarak davalıya ait özel hastanede performansına, baktığı hasta sayısına, yaptığı tıbbi işlemlere göre miktarı değişen hak ediş tutarında ücret karşılığı çalışan davacının, Medula Sisteminde çalışma gün ve saatlerinin kayıtlı olmadığının anlaşılmasına göre, tanık anlatımları ile tespit edilen haftalık çalışma saatleri dikkate alınarak,

hak ediş karşılığı ücretle çalışma usulünde mesaisi arttıkça hak ediş tutarı artacağından, haftalık 45 saati aşmak suretiyle yapmış olduğu fazla mesainin karşılığı hak kazandığı zamlı ücretin zamsız kısmını hak ediş sureti ile belirlenen ücretin içinde almış olduğu ve buna göre fazla çalışma alacağının tamamının ödenmesinin mümkün olmadığı,

hesaplamanın %150 zamlı ücret yerine, sadece %50 zam kısmına göre yapılması gerektiği gözetilmeksizin, 44,444-TL olan saat ücretinin %150 fazlası (1,5 katı) 66,666-TL zamlı saat ücretine göre fazla mesai ücret alacağı hesaplanması isabetsiz olup, davacının saat ücretinin %50 zamlı kısmına (0,5 katına) karşılık gelen 22,222-TL üzerinden, davacının temyizi bulunmadığı ve davalı yararına oluşan kazanılmış haklar dikkate alınarak fazla çalışma alacaklarının hesap edilmesi için, hatalı bilirkişi raporuna dayalı yazılı şekilde verilen karar, yeniden bozmayı gerektirmiştir.