Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/7103 K.2021/11571

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının işyerinde 02.10.2007-11.04.2011 tarihleri arasında çalıştığını, çalışmalarının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğini, sigortasının yapılması talebinde bulununca işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız ve kötü niyetli şekilde feshedildiğini iddia ederek; kıdem, ihbar, kötü niyet tazminatları ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta ve resmi tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; iş sözleşmesinin müvekkili tarafından feshedilmediğini, 11.04.2011 tarihinde davacının işi kendisinin bıraktığını, iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar davalının temyizi üzerine Dairemizin 03.03.2015 tarihli ve 2014/1345 E., 2015/8883 K. sayılı kararı ile; “…6100 sayılı yasanın 297, 298/2 ve 321. maddelerinde belirtilen zorunlu unsurları taşımadığı…” gerekçesiyle sair yönler incelenmeksizin bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak verilen ikinci kısmen kabul kararı ise, davalı şirketin temyizi üzerine Dairemizce 01.10.2015 tarihli ve 2015/26880 E., 2015/27170 K. sayılı kararı ile.

(1) numaralı bentte davalının sair temyiz itirazları reddedildikten sonra “…2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davacı tanığı Nazmi Cengiz’in açıklamalarından davacının iş akdini sigorta bildirimlerinin yapılmaması haklı nedenine dayanarak kendisinin feshettiği, feshin haklı olması nedeniyle kıdem tazminatı talep hakkının olduğu, ancak iş akdini haklı nedenle de olsa fesheden işçinin ihbar tazminatı hak etmediği gözetilmeden ihbar tazminatı talebinin kabulü hatalıdır.

3-Islah harca tabi bir işlem olup davanın açıldığı dönemde yürürlükte bulunan HUMK ve karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK ile Harçlar Kanunu uyarınca harca tabi olup harcı yatırılmayan işlemlerin hükümsüz olduğu, harcı yatırılmayan işlemin yapılmış sayılamayacağı açıktır.

Davacı vekili, davasını 15/10/2012 tarihli dilekçe ile ıslah etmişse de bu ıslahın harcını karar verilene kadar yatırmamış, ıslah harcı tahkikat tamamlanıp kararın verildiği 28/05/2015 tarihinden sonra 02/06/2015 tarihinde yatırılmıştır. Bu açıklamalar karşısında ıslah harcı tahkikat tamamlanana kadar, karar verilene kadar yatırılmadığından geçerli değildir. Bu nedenle mahkemece ıslaha itibar edilerek ıslah dilekçesinde belirtilen miktarlara da karar verilmesi hatalıdır.

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıdem tazminatının 2.807,13 TL brüt olarak hesaplanmasına rağmen bu miktarın hükümde net olarak yazılması hatalıdır. 5- Hükmedilen fazla mesai, yıllık izin ve genel tatil miktarlarının net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir…” gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece kısmi direnme kararı verilmesi üzerine, dosya Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmiş, yapılan incelemede Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2016/9-2323 Esas, 2021/213 Karar sayılı ilamı ile direnme kararını usul ve yasaya uygun bularak, diğer itirazların incelenmesi için dosyayı Dairemize göndermiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığına dava tarihi olarak 20/05/2011 yazılması gerekirken, 27.01.2016 tarihinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğundan, bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

3-Somut uyuşmazlıkta; davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmesine rağmen davalının yaptığı yargılama giderleri hakkında karar verilmemesi ve harçların eksik hesaplanması hatalı olup bozma sebebi ise de; belirtilen yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.