Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/7287 K.2021/13884

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 04/04/1990 tarihinden 14/07/2015 tarihine kadar davalı ...

Başkanlığına bağlı Beşyüzevler Cenaze İşleri Şefliği bünyesinde çaycı olarak çalıştığını, müvekkilinin davalı işyerinde çalışan diğer kadrolu işçilerle aynı koşullarda çalışıp, aynı işi yapmasına rağmen bu işçilerden daha düşük ücretle çalıştırıldığını, aynı işyerinde kadrolu olarak çalışmış emsal işçilerden ..., ..., ... ve İlhan Durmuş'un almış oldukları ücretle, müvekkilinin almış olduğu ücret arasındaki farkı gösteren maaş bordrolarının bir suretini dilekçe ekinde sunduklarını, (Ek-1).

Emsal işçilerin ücret bordroları ile müvekkilin ücret bordroları celbedilip incelendiğinde, tanık anlatımları ile iddialarının doğruluğunun anlaşılacağını, davalının İş Kanununun 5. maddesi uyarınca işçilerine karşı eşit işlem borcu bulunduğunu, bu nedenle davalı işyerinde çalışan müvekkil ile emsal işçiler arasındaki ücret farkına ilişkin bu eşitsizliğin giderilmesinin gerektiğini, müvekkilinin aynı işi yaptığı halde diğer çalışanlara göre daha az ücret ödenmesinden dolayı müvekkilinin kıdem tazminatını da eksik aldığını,

müvekkil ile emsal işçilerin almış olduğu ücret arasındaki eşitsizlik giderildikten sonra tespit edilen ücret üzerinden kıdem tazminatının yeniden hesaplanması ve ödenen tazminatla arasındaki farkın müvekkiline ödenmesi gerektiğini, davalının, yılda 4 kez işçilerine ikramiye ödediğini, bunlardan ikisini bir maaş tutarında ikisini de yarım maaş tutarında olduğunu, ancak müvekkil ile emsal işçiler arasındaki ücret farkından dolayı, müvekkilinin emsal işçiye göre daha düşük miktarda ikramiye aldığını,bu nedenle ikramiye alacağı farkının da hesaplanıp müvekkiline ödenmesi gerektiğini,

eşit işi yapanların eşit işlem görmesi gerektiğini iddia ederek ücret farkı alacağı için 500,00 TL, (ilk çalıştığı tarihten 14/07/2015 tarihi olan ayrılma tarihine kadar), kıdem tazminatı farkı için 500,00 TL, ikramiye alacağı farkı için 100,00 TL, nin haksız işlem tarihinden itibaren işletilecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, öncelikli olarak usul açısından zamanaşımı def'i talebinde bulunduklarını, esas açısından ise müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, husumetin dava dışı taşeron şirketlere yöneltilmesi gerektiğini, davacının müvekkili belediyenin işçisi olmadığını,müvekkilinin ihale açtığını kazanan firmalara işi verdiğini,işe alımlar işten çıkarımların taşeron firmalar tarafından yapıldığını, bir an için müvekkilinin işveren niteliğinde bulunulması kabul edilse dahi ihalenin belirli süreli olduğunu bu nedenle kıdem tazminatının söz konusu olamayacağını,bu nedenle davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, davalı vekili istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1,b-2. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu’nun eki olan ve karar tarihinde yürürlükte olan 84 sayılı Harçlar Kanunu Genel Tebliği’nin (1) sayılı Yargı Harçları Tarifesi’nin A/III-1. maddesi gereğince, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında karar ve ilam harcı alınır.

492 sayılı Harçlar Kanununa göre karar ilam harcından davayı kaybeden taraf sorumludur.

Somut dosya bakımından, Bölge Adliye Mahkemesi'nce, davalı vekili istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1,b-2. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verildiği halde davalı tarafça yatırılan istinaf karar harcının iadesine karar verilirken, İlk Derece Mahkemesi kararı gereği ödenen bakiye karar harcının davalıya iadesine karar verilmemesi hatalı olup, açıklanan husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: