Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/7516 K.2021/15448

Dava, alacak istemine istemine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin verilen hükmün istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile davanın esası hakkında yeniden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün Dairemizin 22.12.2020 tarihli ve 2020/3594 esas, 2020/19529 karar sayılı kararı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3. maddesi gereğince 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, İş Mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/5. maddesi gereğince ise, İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

Dairemizin 22.12.2020 tarihli ve 2020/3594 esas, 2020/19529 karar sayılı bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı ... İnş. ve Tic.

A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle 6100 sayılı Kanun’un 373/5. maddesi gereğince Dairemizce yapılan incelemede; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam alacak miktarının Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır.

İşin esası yönünden yapılan incelemede ise İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf eden davalıya 24.08.2017 tarihinde tebliğ edildiği, kanuni sekiz günlük istinaf süresinin 01.09.2017 tarihinde sona erdiği, ancak 2017 yılı Kurban Bayramı’nın 01.09.2017-04.09.2017 tarihleri arasında olduğu ve 6100 sayılı Kanun’un 93/1. maddesi gereğince istinaf süresinin son gününün 05.09.2017 tarihi mesai bitimine kadar uzadığı, bu durumda davalı vekilince 04.09.2017 tarihinde yapılan istinaf başvurusunun süresinde olduğu ve Dairemizin anılan kararının hatalı olduğu değerlendirilmiştir.

Ne var ki temyize konu edilen alacak miktarının temyiz kesinlik sınırının altında olduğu düşünüldüğünden bu hususta karar verme yetkisinin Hukuk Genel Kuruluna ait olduğu anlaşılmakla, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.