Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/7717 K.2021/11599

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince, davalının temyiz talebinin, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olarak verildiği gerekçesiyle reddedildiği anlaşılmaktadır. Temyiz talebinin değerlendirilmesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. madde doğrultusunda kıyasen uygulanan 346. madde uyarınca kararı veren Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin İlk Derece Mahkemesince ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup, Mahkemece verilen 12/04/2021 TARİHLİ EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

YARGITAY KARARI

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince davacının 17.380,49 TL’lik alacağının kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf istemi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece kararının kaldırılmasına karar verilerek 13.584,25 TL’lik alacağa kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. .