Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/8083 K.2021/11590

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının, davalı ...'na ait hal müdürlüğünde bekçi olarak çalıştığını, Türkiye Belediyeler ve Genel Hizmetler İşçileri Sendikasına üye olduğunu, toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olduğunu, vardiya usulü ile 08.00-16.00 ve 16.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını, tabi olduğu Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre haftalık çalışma süresinin 40 saat olduğunu, hafta tatilini kullanamadığını ve yemek ücretinin ödenmediğini iddia ederek; zamlı ücret alacağı, fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma alacağı, hafta tatili ücreti ve yemek yardımı alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; zamanaşımı definde bulunduklarını, dava konusu alacağın belirli olması nedeniyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini ve davacının alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; zamlı ücret alacağı ve yemek yardımı alacağı taleplerinin belirsiz alacak davasına konu olamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine, diğer taleplerin ise ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın tümden reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ödenmeyen fazla mesai ücreti bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının resmi bir kurum olduğu, ücret bordrolarına yansıtılan hafta tatili ücreti tahakkuklarının fazlasının yazılı delil ile ispatlanamadığı, başka bir anlatımla davacının fazla mesai iddiasını yazılı delil ile ispatlayamadığı gerekçesiyle fazla mesai ücreti hesaplanmamış, Mahkemece de bu bilirkişi raporu esas alınarak fazla mesai talebi reddedilmiştir.

Davacının aynı işverene karşı başka işçilerin açtığı davalarda ki tanıklık beyanında (Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 2019-9143 Esas ve 9. Hukuk Dairesi’nin 2021-4556 esas sayılı dosyaları) belirttiği çalışma saatleri ile Belediyenin dosyaya sunduğu çalışma saatlerine dair belge birbiri ile uyumlu olup buna göre, davacı 2011 yılından sonra 17:00-08:00 saatleri arasında bir gün çalışıp, iki gün dinlenmiştir.

Dosyadaki maaş bordroları ile puantaj kayıtları üzerinde yapılan incelemede, 2011-2012-2013-2014-2015 ve 2016 yıllarında (bordrolarda) hafta sonu mesaisi adı altında yapılan tahakkukların bulunduğu ancak bu ödemelerin davacının fazla mesai ücretine sayılarak sonuca gidildiği görülmektedir. Yukarıdaki çalışma saatlerine göre davacının fazla mesai ücreti hesaplanarak imzalanan son Toplu İş Sözleşmesi gereği, davacıya hafta sonu mesaisi adı altında yapılan ödemelerin, (davacının haftanın 7 günü çalışmadığı dosya kapsamı ile sabit olduğundan) hesaplanan fazla çalışma alacağından mahsubu yapılarak çıkacak sonuca göre, fazla mesai ücreti talebinin reddi ya da kabulü gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.