Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/821 K.2021/4595

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalılara ait işyerinde 01.10.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, 30.06.2014 tarihine kadar aylık 1.344,94TL ücretle çalıştığını, davalı tarafça iş akdinin feshedildiğini, yasal haklarını almadığını, davacının 01.10.2011 tarihinde ...

Üniversitesi yetkilileri tarafından işe alındığını, sigortasının... firması tarafından gösterildiğini,01.01.2013- 15.12.2013 tarihine kadar davacının sigortasının ... firmasında gösterildiğini,14.01.2014- 30.06.2014 tarihine kadar tekraren Ümit firması tarafından sigortasının yapıldığını, davacının ...

Üniversitesi Sosyal Tesisleri yemekhane bölümünde çalıştığını, 2011-2012 yılı sonuna kadar davacının çalıştığı süre içinde yol yardım ücretinin net ücretinden kuruma geri iade etmek zorunda kaldığını, 14.01.2014 tarihinden ilk ay net ücretinden 150,00TL yemek ve yol ücretini davalıya iade ettiğini, ileriki aylarda yol ücreti ve yemek ücreti olarak davalıya aylık 110,00TL iade ettiğini, davalı bünyesinde 2011-2014 yılları arasında sürekli çalıştığını, sigortasının geç başlatıldığını, yıllar itibariyle giriş çıkış yapıldığını, davacının işe başladığı ilk yılda haftanın 7 günü 04.00-16.00 saatleri arası çalıştığını,

sonraki çalışmalarında 08.00-22.00 saatleri arasında görev yaptığını, fazla çalışmaları nedeniyle ek ücret ödemesi yapılmadığını, yıllık izinlerinin kullandırıImadığını, 2011/Ekim ayından itibaren yıllık ücretleri izinlerinin bir kısmını kullandığını, milli bayramlarda çalışıldığını, 2011 yılından itibaren asgari geçim indiriminin ödenmediğini beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak,

kıdem tazminatından 5.122,28 TL, ihbar tazminatından 2.608,79 TL, yıllık ücretli izin alacağından 100,00 TL, fazla mesai alacağından 500,00 TL, ulusal bayram ve genel tatil alacağından 500,00 TL, hafta tatili alacağından 100,00 TL, yol ücreti ve yemek ücreti alacağından 100,00 TL, kötüniyet tazminatından 100,00 TL, asgari geçim indirimi alacağından 100,00 TL olmak üzere toplam 9.231,07 TL alacağı bulunduğunu, alacağın tamamına dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan ilk yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar Yargıtay (kapatılan) 22.Hukuk Dairesinin 2016/24661 Esas 2019/21478 Karar sayılı ilamı ile, Mahkemenin kararının gerekçe kısmında davacının ilk çalışma dönemi olan 01.10.2011- 31.05.2012 tarihleri arasında dava dilekçesindeki taleple bağlı kalınarak haftanın 5 günü 08.00-16.00 saatleri arası 8 saat çalıştığı,haftalık 45 saati aşan çalışma süresinin bulunmadığı, ayrıca tanık beyanlarına göre haftada bir gün çalışmadığı anlaşıldığından hafta tatili alacağının bulunmadığı belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında davacı lehine 704,26 TL (Brüt) fazla çalışma ücretine hükmedildiği ve Mahkemece fazla çalışma alacağı yönünden hüküm ve gerekçe arasında çelişki yaratıldığı gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

Bozma ilamına uyulan Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hüküm altına alınan kıdem tazminatı alacağına yürütülen faizin türü ve başlangıç tarihi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı, dava ve ıslah dilekçelerinde kıdem tazminatı alacağına dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını talep etmiştir.Mahkemece davacının talebi aşılarak söz konusu alacağa dava tarihinden itibaren “yasal faiz” yürütülmesi gerekirken, “fesih tarihinden” itibaren “bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin” yürütülmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.