Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/850 K.2021/5875

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının usta uzman işçi olarak çalışırken davalının kusurlu davranışı nedeniyle iş kazası geçirdiğini, çalışamaz duruma düştüğünü; davalının, davacının çalışamadığını bilmesine rağmen haksız olarak iş sözleşmesini feshettiğini, alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına esas hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşverene ait bir ya da birkaç işyerinde belli bir süre çalışmış bir işçinin, işini kaybetmesi halinde işinde yıpranması, yeni bir iş edinmede karşılaşacağı güçlükler ve işyerine sağladığı katkı göz önüne alınarak, geçmiş hizmetlerine karşılık işveren tarafından işçiye kanuni esaslar dahilinde verilen toplu paraya “kıdem tazminatı” denilmektedir. Kıdem tazminatının koşulları, hesabı ve ödeme şekli doğrudan İş Kanunlarında düzenlenmiştir.

Kıdem tazminatı, feshe bağlı haklardan olsa da, iş sözleşmesinin sona erdiği her durumda talep hakkı doğmamaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre yürürlükte bırakılan mülga 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinde kıdem tazminatına hak kazanabilmek için işçinin işverene ait işyerinde en az bir yıl çalışmış olması gerekir.

İşçinin işyerinde çalıştığı sırada almış olduğu istirahat raporlarının kıdem süresinde değerlendirilmesi yerinde olur. İşçinin çalıştığı sırada ihbar önelini 6 hafta aşan istirahat raporu süresinin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınamayacağı, kararlılık kazanmış Yargıtay uygulamasıdır.

Somut uyuşmazlıkta, Bölge Adliye Mahkemesince davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulüyle yeniden hüküm kurulmuş olup, bu karar yerinde ise de davacının kıdem tazminatına esas alınan çalışma süresi hatalı hesaplanmıştır. Davacı işçi, davalıya ait işyerinde çalışmakta iken 23.02.2017 tarihinde iş kazası geçirmiş ve işe devam edememiştir. Davalı işveren, 19/09/2017 tarihli ihtarname ile davacının iş görmezlik raporunun 28/08/2017 tarihinde bitmiş olmasına rağmen davacının gerekçe göstermeden işe devam etmediğini belirtilerek iş sözleşmesini feshetmiştir. Sosyal güvenlik kurumu kayıtlarına göre davacının, davalıya ait işyerinde 22/07/2013 - 30/11/2013, 01/05/2014 - 11/03/2016, 05/04/2016 - 20/04/2016, 18/07/2016 - 24/09/2017 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar da dikkate alındığında, öncelikle davacının iş görmezlik raporunun dosyaya kazandırılarak davacının raporlu olduğu sürenin ihbar önelini 6 hafta aşan kısmının hizmet süresine dahil edilmeden yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm kurulması gerekmektedir. Başka bir anlatımla kıdem tazminatı hesabına esas hizmet süresi raporlu olduğu dönemdeki sürelerden sadece ihbar öneline 6 hafta eklenmesi sureti ile bulunur. Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.