Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/8534 K.2021/13338

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece vekâlet ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde; tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, onuncu maddenin üçüncü fıkrası ile on ikinci maddenin birinci fıkrası, on altıncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) bu tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği ancak hükmedilen ücretin kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkına ilişkin fazlaya ilişkin talep, eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı ve eşit davranma ilkesine aykırı uygulama sonucu yoksun kalınan fark ücreti yönünden davanın reddine karar verilmekle reddedilen toplam miktar 3.260,88 TL'dir. Buna göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 3.260,88 TL yerine, İlk Derece Mahkemesince davalı yararına 3.060,88 TL maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

3-Mahkemece yargılama giderlerinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı tarafından 2.280,00 TL, davalı tarafından ise 18,00 TL yargılama gideri yapılmıştır. Davacının toplam talebi 69.242,93 TL olup 65.982,05 TL'lik alacağının kabulüne, fazlaya ilişkin isteminin ise reddine karar verilmiştir. Mahkemece yargılama giderleri bakımından kabul ve red oranına göre (%95,2-4,8) değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz olunan kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının yargılama giderleri ve vekâlet ücretine yönelik E, F ve I harfleriyle gösterilmiş bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“E) Davacı tarafından yatırılan 25,20 TL başvuru harcı, 25,20 TL peşin harç, 1.175,84 TL tamamlama harcı olmak üzere toplam 1.226,24 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının karşıladığı toplam 2.280,00 TL yargılama giderinin, kabul / red oranına göre hesaplanan 2.170,56 TL’sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, geri kalan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,

F) Davalının karşıladığı toplam 18,00 TL yargılama giderinin, kabul / red oranına göre hesaplanan 0,75 TL’sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, geri kalan yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına,