Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/8762 K.2021/13056

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence gerekçesiz ve sözlü olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalı Maliye Hazinesine İzafeten ... Defterdarlığı Muhakemat Müdürlüğü vekili; husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnsan Kaynakları İnş. Tur. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 22.Hukuk Dairesi'nin 2017/25905 esas 2019/22700 karar sayılı ilamı ile çevre teknikeri olan davacının, köylere gitmek suretiyle işverence verilen talimat doğrultusunda ve önceden belirlenen plan dahilinde çalışmasının yapılan işin niteliğine daha uygun düşeceği, buna göre davacının dosyaya mübrez görev emirlerinin ait olduğu dönemlerle sınırlı olarak haftalık 3 saat üzerinden fazla çalışma ücret alacağının hüküm altına alınması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak devam edilen yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nün tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda Mahkemece bozma sonrası hükme esas alınan 01.03.2021 havale tarihli bilirkişi raporunda dosyada mübrez görev emirlerinden sadece göreve çıkış ve görevden dönüş saatlerinin belirtildiği, görev emirleri dikkate alınarak davacının 02.04.2012-06.04.2012 tarihleri arasında haftalık 2,5 saat, 05.11.2012-09.11.2012 tarihleri arasında haftalık 2 saat, 01.04.2013-05.04.2013 tarihleri arasında haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı kabulü ile sonuca gidilmiştir.

Ancak dosya arasındaki görev emirlerinin bir kısmında davacının göreve gidiş ve dönüş saatlerinin bulunduğu bir kısmında ise göreve gidiş ve dönüş saatlerinin yazılmadığı görülmektedir.

Bu halde Mahkemece dosyada mübrez görev emirlerinin ait olduğu tüm dönemler itibari ile yukarıda anılı bozma ilamıyla davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilerek davacının haftalık 3 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken bu husus gözetilmeksizin sadece davacının göreve gidiş ve dönüş saatlerinin yazılı bulunduğu görev emirlerine ait dönemler dikkate alınarak hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.