Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/9580 K.2021/13177

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi müteveffa davacı mirasçıları vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde işyeri hekimi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 10.12.2010 tarihinde 3 ay ihbar süresi kullandırılmak suretiyle 10.03.2011 tarihinde feshedildiğini, iş arama izni verilmediğini ileri sürerek yeni iş arama izni ücretiyle 2009 yılından fesih tarihine kadar temettü alacağı ile 2010/2. dönem ve sonrasına ait ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalının istinaf yoluna başvurması sonucu Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hükmün davalı tarafça temyizi üzerine iş arama izin ücretinin hatalı hesaplandığı ve davalının dava dilekçesine karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def’inin dikkate alınmamasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle Dairemizin...karar sayılı 12.01.2021 tarihli kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bilirkişi raporu aldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde müteveffa davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve hükmün bozma ilamına uygun olmasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hüküm sonucu ile gerekçe arasında aykırılık olması, başka bir deyişle gerekçe hüküm çelişkisi 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde de özellikle düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta karar gerekçesinde davacının 2009 yılı temettü alacağının 17.07.2010 tarihli, 2010 yılı temettü alacağının ise 26.10.2011 tarihli genel müdür vekilinin oluru ile ödeme yapılması kararlaştırıldığından zamanaşımı da bu tarihlerden itibaren işlemeye başlayacağından iş akdin feshi 2011 yılı olduğundan dava tarihi itibariyle iş arama izin ücreti yönünden de 5 yıllık zamanaşımı dolmadığından davacının zamanaşımına uğrayan bir talebi bulunmadığı belirtilmişse de hüküm fıkrasında aynen “2009 yılı temettü alacağına ilişkin istemin zamanaşımı nedeni ile reddine” karar verilmesi gerekçe-hüküm çelişkisi niteliğinde olduğundan, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kaldı ki; bozma gerekçesinde 15.07.2010 tarihi öncesi alacakların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle bozma yapılmışsa da 2009 tarihli temettü alacağı oluruna ilişkin belgenin 15.07.2010 olması yanılmaya sebebiyet vermiş olup yazı içeriğinde muacceliyet tarihinin 16.07.2010 ve sonrası olduğundan zamanaşımına uğramadığı da açık olup bu yöndeki bozmanın maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmıştır.

Belirtmek gerekir ki Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarih ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 tarih ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usûli kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı kararından dönmesi mümkündür.

Bu nedenle 2009 yılı temettü alacağı zamanaşımına uğramadığından hüküm altına alınması gerekirken, hatalı bozma ilamı nedeniyle gerekçe hüküm çelişkisi oluşturularak hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.