Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/9882 K.2021/14136

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

... Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalının Türkmenistan’da bulunan işyerinde kurgu operatörü ve eğitmeni olarak Aralık 2011-Ocak 2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının ücretinin banka yoluyla ödendiğini, başlangıçta davacının ücreti sadece maaş açıklaması ile bankaya yatırılmasına rağmen, daha sonra aynı miktarın ‘maaş + mesai’ açıklaması ile ödendiğini, ancak bu miktarın davacının asıl ücreti olduğunu, davacıya fazla çalışma hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti ödenmediğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 05/12/2011-06/01/2014 tarihleri arasında kurgu operatörü olarak çalıştığını, son ücretinin 1.750,00 USD olduğunu, davacının ödenmeyen alacağı bulunmadığını beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece 04.09.2018 tarihli bilirkişi raporunun 2. seçeneğinin (b) şıkkına itibar edilerek, davacının hak kazandığı fazla çalışma hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan raporun 2.seçeneğinde davacının aylık ücretinin 2.750 USD olduğu kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı işveren tarafından davacıya “maaş +mesai” açıklaması ile ödenen miktarların, davacının gerçek ücretini yansıttığı, işverence davacıya fazla çalışma, hafta tatili veya ulusal bayram ve genel tatil ücreti ödenmediği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, aylık ücretin 2.750 USD olarak kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, bilirkişi raporunun 2. seçeneğinin (a) şıkkında davacı tarafından dosyaya sunulan puantaj kayıtlarına göre hesaplama yapılmış, (b ) şıkkında ise puantaj kayıtları dikkate alınmaksızın tanık anlatımlarına göre sonuca gidilmiştir. Söz konusu puantaj kayıtları davacının imzasını içermese de, davacı tarafça dosyaya sunulmuştur.

Davacı taraf “davaya ilişkin beyanlarımız ve davalı yan tarafından dosyaya ibraz edilmeyen puantaj kayıtlarının ibrazından ibarettir” konulu 12.01.2018 tarihli dilekçesinde de, davalının eldeki dosyaya sunmaktan kaçındığı, ancak bir başka dosyaya ibraz ettiği puantaj kayıtlarını sunduklarını, bu kayıtlara göre davacının fazla çalışma yaptığının yazılı olarak ispat edilebildiğini ifade etmektedir.

Bu beyan karşısında, puantaj kayıtlarının bulunduğu dönem yönünden bu kayıtlarda bulunan fazla çalışma süresi, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günü dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekir.

İlk Derece Mahkemesinin, bordrolardaki ücret miktarının gerçeği yansıtmadığına yönelik kabulü yerinde ise de, puantaj kayıtlarının bulunduğu dönem yönünden kayıtlara göre değerlendirme yapılması gerektiği dikkate alınmadan tanık anlatımları doğrultusunda sonuca gidilmesi hatalıdır.

Açıklanan sebeplerle, davacının son ücreti şimdi olduğu gibi 2.750 USD olarak kabul edilmeli, puantaj kayıtları bulunan dönem yönünden bu kayıtlar dikkate alınarak hesaplama yapılmalı, bordroda fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti olarak gösterilen miktarlar davacının gerçek ücretini yansıttığından, bu miktarların mahsubu yapılmadan sonuca gidilmelidir.

Ayrıca, yazılı kayıtlara göre belirlenen alacaklardan indirim yapılmaması gerektiği de gözardı edilmemelidir.

İlk Derece Mahkemesince açıklanan ilke ve esaslara uyulmadan yazılı gerekçe ile hüküm kurulması, Bölge Adliye Mahkemesince de davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.