Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2021/9899 K.2021/14097

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının, davalı ...'na ait hal müdürlüğünde bekçi olarak çalıştığını, Türkiye Belediyeler ve Genel Hizmetler İşçileri Sendikasına üye olduğunu ve Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine tabi olduğunu, vardiya usulü ile 08.00-16.00 ve 16.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını, tabi olduğu Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre haftalık çalışma süresinin 40 saat olduğunu, hafta tatilini kullanamadığını ve yemek ücretinin ödenmediğini iddia ederek; zamlı ücret alacağı, fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma alacağı, hafta tatili ücreti ve yemek yardımı alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, dava konusu alacağın belirli olması nedeniyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini ve davacının alacaklarının ödendiğini savunarak, haksız davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, bir dava dosyasında ücret alacağı bakımından iki kez ıslah yapılamayacağı ve ikinci ıslah dilekçesi doğrultusunda karar verilmesi yerinde olmadığı gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Temyiz Başvurusu :

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının resmi bir kurum olduğu, davacı tanık beyanlarının çelişkili olduğu, davacının fazla mesai iddiasını yazılı delil ile ispatlayamadığı gerekçesiyle fazla mesai ücreti hesaplanmamış, Mahkemece de bu bilirkişi raporu esas alınarak fazla mesai ücreti talebi reddedilmiştir.

Yargılamada dinlenen bir davacı tanığı “… davacı 2010 veya 2011 yılında sebze halinde bekçi olarak çalışmaya başladı, sebze halinde saat 17.00-08.00 saatleri arasında bekçilik yapıyordu, sabah 08.00’de mesaisi bittikten sonra iki gece dinlenip sonraki gün saat 17.00’da yeniden işe giderdi..” şeklinde beyanda bulunmuştur. Davalı belediyenin dosyaya sunduğu çalışma saatlerine dair belgeye göre de, davacı 2011 yılından sonra 17:00-08:00 saatleri arasında bir gün çalışıp, iki gün dinlenmiştir. Tanık beyanı ile belediyenin mesai saatlerine ilişkin yazısının birbiri ile uyumlu olduğu görülmektedir.

Dosyadaki maaş bordroları ile puantaj kayıtları üzerinde yapılan incelemede, bordrolarda hafta sonu mesaisi adı altında tahakkuk yapıldığı görülmektedir. Dosyada mübrez 10.08.2017 tarihli bilirkişi raporunda; dinlenen tanık beyanları ve davalı işveren tarafından sunulan iş yeri kayıtlarına göre; davacının 17:00 - 08:00 saatleri arasında çalıştıktan sonra 2 gece dinlenip yeniden çalışmaya başladığı,

haftalık çalışma süresi 40 saati aşmasa da bir günde 13,5 saat çalıştığı 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 63/2 maddesine göre günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla çalışma olarak kabul edilmesi gerektiğinden haftalık 6,25 saat üzerinden hesaplama yapılmış olup bu hesaplama yerinde olduğundan, imzalanan son Toplu İş Sözleşmesi gereği, davacıya hafta sonu mesaisi adı altında yapılan ödemelerin, (davacının haftanın 7 günü çalışmadığı dosya kapsamı ile sabit olduğundan) 10.08.2017 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma alacağından mahsubu yapılarak sonucuna göre, fazla mesai ücreti talebinin reddi ya da kabulü gerekirken,

eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan yemek alacağı bakımından; talep içeriğinden de açıkça anlaşıldığı üzere, davacı sendikaya üye olduğu ve Toplu İş Sözleşmesi'nden yaralanabileceği tarih ile ödenmesi gereken yemek yardımı tutarını işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesi hükümleri gereğince belirleyebilecek durumdadır. Bu halde Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı yemek yardımı alacağı belirsiz alacak değildir. Bu sebeple yemek yardımı alacağı yönünden dava belirsiz alacak davası olarak açılamayacağından, davanın usulden reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

4-Kabule göre; dava dilekçesinde talep edilen zamlı ücret alacağı; “Toplu İş Sözleşmesi’nin “Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma ve Ücreti” başlıklı 51/B. maddesinde; “B) Saat 20.00 ile Sabah 06.00 Arası Gece İtibar Edilerek, Bu Saatlerde Çalışan İşçilerin Ücretleri Fazla Mesai Ücretinden Ayrı Olarak Normal Ücretleri Üzerinden % 25 Zamlı Ödenir.” hükmüne ilişkin olup, davacı bu Toplu İş Sözleşmesi hükmüne rağmen davalının gece çalışan işçilere % 25'lik zamlı ücretleri ödemediğini iddia etmiştir. Davacının iddiası gece zammına yönelik olduğu halde, 17.08.2020 tarihli bilirkişi raporunda, talebi aşılarak Toplu İş Sözleşmesi gereği doğan zamların tamamına yönelik hesaplama yapılması hatalı olup, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hatalı hesaplamaya itibar edilmemesi isabetlidir.

Sonuç: