Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/10525 K.2022/13129

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince 30.09.2021 tarihli ek karar ile başvurunun miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına, asıl karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı olarak sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, kadroya geçişinin 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile sağlandığını, hâlen davalı Bakanlığın kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ... sürerek ödenmeyen ücret farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, taraflar arasında davacının asgari ücretin fazlasını almasını gerektirir ... sözleşmesi bulunmadığını, kadroya geçen işçilerin ücretine kadroya geçmeden önce 01.01.2018 tarihinden itibaren alt işveren tarafından veya başka bir şekilde artış yapılması hâlinde toplu ... sözleşmesinde yer alan %4'lük zamdan mahsup edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Davacının 02.04.2018 tarihinden itibaren ... Devlet Hastanesi Döner Sermaye İşletmesi'nde sürekli işçi kadrosunda çalışmasını sürdürdüğü anlaşılmıştır.

Davacı tarafça 2019 yılı asgari ücretin artması ile maaşında kesintiler yapıldığı belirtilerek ücret farkı alacağı talebinde bulunulmuştur. Dosyada mevcut ödeme belgelerinin incelenmesinden davacıya 2019 yılı Ocak ayı itibariyle toplu ... sözleşmesinin ücret zamlarına ilişkin ödemelerin tam olarak yapılmadığı görülmüştür. Taraflar arasında düzenlenen 02.04.2018 tarihli ... sözleşmesinde ücret belirlenmemiştir, ücretin düzenlenmemiş olması nedeniyle ücret miktarına davacı işçi tarafından muvafakat edildiği söylenemez. Davalı Kurum tarafından yapılan ödeme işlemi 4857 Sayılı ... Kanunu'nun Çalışma koşullarında değişiklik ve ... sözleşmesinin feshi" başlıklı 22. Maddesinde düzenlenen işçinin muvafakati olmaksızın çalışma şartlarının değiştirilmemesi kapsamına uymamaktadır.

Belirtilen nedenlerden dolayı davacının ücret farkı alacağı talebi haklı bulunmuş, bilirkişi raporundaki hesaplama doğrultusunda davacının davasının kabulüne karar verilmiş, ..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek bilirkişi raporu doğrultusunda hesaplanan fark ücret alacağının davalıdan tahsiline dair karar verilmiştir.

2. Kararın süresi içinde davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli ek kararı ile istinaf başvurusunun miktardan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl ve ek kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçelerinde; kararın ileriye yönelik etkisi bulunduğunu ve kesin olmadığını, davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak bu ücretin üzerine %4'lük zam yapıldığını, ücret indirimine gidilmediğini, davacının ücretinin iddia edildiği gibi 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını belirterek Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin 30.09.2021 tarihli ek kararı bozularak ortadan kaldırıldıktan sonra esasa yönelik olarak;

"...Yasal düzenleme gereği hizmet alım sözleşmeleri geçiş işleminin yapıldığı tarih itibariyle feshedilmiş sayıldığından ve yeni ücretlendirme döneminde davacının asgari ücretin belirli oran fazlası ücret almasını gerektirir bir düzenleme yapılmadığından, davacının asgari ücretin belirli oran fazlası ücret alması gerektiğine ilişkin iddiasının yasal dayanağının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Kaldı ki, davacı 2019 yılında, ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi hükmü gereği %4 oranında zam uygulandığını ve bu surette eksik ücret ödendiğini ... sürmüşse de, davacının kadroya geçiş ücretine Yüksek Hakem Kurulu tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesi uyarınca 2018 yılı birinci ve ikinci dönem ücret zamlarının uygulandığı, 01.01.2019 tarihindeki ücretinin de 31.12.2018 tarihinde almakta olduğu ücrete %4 zam oranı tatbik edilerek belirlendiği görülmüştür. Dolayısıyla, davacının iddiasının aksine ücreti düşürülmemiş, 31.12.2018 tarihinde aldığı ücreti korunarak, bu ücrete toplu ... sözleşmesi hükmü uygulanarak ücreti belirlenmiştir.

Davacının kadroya geçirilmesi ile birlikte daha önce tabi oldukları hizmet alım sözleşmelerinin feshedildiği, Yüksek Hakem Kurulu tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesi hükümleri uyarınca gerekli oranda zammın yapıldığı, bu nedenlerle davacının, davalıdan fark ücretten kaynaklanan herhangi bir alacağının bulunmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup,

davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf nedenin yerinde olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine ilişkin olarak yeniden karar verilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 28.10.2020 tarih ve 2020/5663 E. 2020/14046 K. Ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2021 tarih ve 2021/9-402 E. 2021/1442 K. sayılı ilamları da bu yöndedir.

..." gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 ncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; delilleri arasında yer alan toplu ... sözleşmesinde, 2019 yılında aylık ücretin, asgari ücrete ilaveten 696 sayılı KHK'dan kaynaklanan %4+%4 oranında hesaplanacak zam eklenerek tespit edilmesi, ilaveten alt işverence Güvenlik ... Sendikası ile kamu işveren arasında yapılan 2019 başlangıç tarihli sözleşmesinde asgari ücretin %13'üne tekabül eden şekilde artış da yapılarak hesaplanması gerektiğini, İlk Derece Mahkemesinde doğru olarak verilen kabul kararının kaldırılması ve davanın reddi yönündeki Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı değerlendirmeye dayalı olduğunu belirterek bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark ücret alacağının bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihâi kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut uyuşmazlıkta; davalı Bakanlığa bağlı işyerinde ihale ile hizmet alımı yapılan alt işveren şirketler nezdinde çalışmakta iken 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK’ya eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirilmiş olan davacı işçinin temel ücretinin, geçiş esnasında düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesinin aylık ücretin düzenlendiği 7 nci maddesinde herhangi bir artış oranının yazılı olmadığı, bu kısmın boş bırakıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre taraflar arasında düzenlenen ... sözleşmesinde ücret artış oranı/hükmü bulunmadığı hususu gözetildiğinde fark ücret alacağına yönelik talebin reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR