Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/11074 K.2022/13779

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 16.08.1997-25.01.2017 tarihleri arasında çalıştığını, ... sözleşmesinin haklı ve geçerli bir nedene dayanılmaksızın feshedildiğini, yasal süresi içinde Karşıyaka 3. ...

Mahkemesinin 2018/93 Esas sayılı dosyası ile işe iade davası açıldığını, yargılama sonucunda feshin geçersizliğine karar verildiğini, müvekkilinin 4 aylık boşta geçen süre ücreti ile 6 aylık brüt ücreti tutarında işe başlatmama tazminatına hak kazandığını, davalının müvekkilini işe başlatmayarak 27.05.2019 tarihinde toplam 150.945,00 TL ödemede bulunduğunu, ancak ödemenin eksik olduğunu, 60 günlük yıllık izin ücretinin de ödenmediğini iddia ederek fark kıdem ve ihbar tazminatı, boşta geçen süre ve işe başlatmama tazminatı,

yıllık izin ücreti ve yıllık izin ücreti farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduktan sonra müvekkili banka aleyhine açılan işe iade davası sonucunda davacının işe iadesine, 4 aylık net boşta geçen süre ücreti ile 6 aylık brüt ücret tutarında işe başlatmama tazminatının davacıya ödenmesine karar verildiğini ve müvekkilinin tüm tazminatları usulüne uygun ve eksiksiz bir şekilde ödeyerek davacıyı işe başlatmadığını, davacının herhangi bir alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının fark alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekilince istinaf dilekçesinde;

" yıllık izin ücreti alacağının zamanaşımına uğradığını, ayrıca davacı tarafından imzalanan izin mutabakat formuna göre, 2007 yılı itibariyle 14 gün yıllık izninin olduğunun davacı tarafından da kabul edilmesine ve davacıya izin ücretinin ödenmesine rağmen bu hususta değerlendirme yapılmadığını, kıdem ve ihbar tazminatı ödemelerinin dikkate alınmayarak,

ihbar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davacının hiçbir alacağının bulunmadığını, emsal ücrete göre davacının ücretinin belirlenmesinin hatalı olduğunu, emsal olarak gösterilen Feyza Turmuş'un davacıya emsal olamayacağı, emsal ücret hesaplamasında davacıyla eş değer performansta çalışanların ücretlerinin değerlendirilerek oranlama yapılarak ücretin belirlenmesi gerekirken haksız olarak davacıya emsal olmayan bir çalışanın ücreti dayanak gösterilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğunu" ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...

... mahkemece aldırılan 27/01/2020 tarihli kök raporda bakiye yıllık izin ücretinin 35.610,25-TL brüt olarak belirlendiği, ayrıca yıllık izin ücret farkı adı altında 10.152,13-TL brüt ücret belirlendiği, ancak ek rapor ile yıllık izin ücret farkı adı altında belirlenen ücretin sehven yazıldığı, davacının izin ücret farkı alacaklarının birleştirilerek hesaplandığı belirtilerek bu defa bakiye yıllık izin ücretinin ek raporda 35.610,25-TL brüt olarak belirlendiği, davacı tarafça da yıllık izin ücreti fark alacağı talebinin 10.000,00-TL'den 35.610,25-TL'ye yükseltilerek ıslah edildiği,

ancak dava dilekçesinde her iki izin ücreti talebinin ayrı ayrı 5.000,00'er TL olarak talep edildiği, davacı vekilince ıslahtan sonra 26/10/2020 tarihli dilekçe ile yıllık izin ücreti fark alacağı talebinin 5.000,00-TL yerine sehven 10.000,00-TL'den 35.610,25-TL'ye genişletildiğini, bu şekilde 5.000,00-TL'lik yıllık izin fark alacağı talebinin harcının yatırılmadığı belirtilerek bu miktar için 85,39-TL harç yatırıldığı ve maddi hata dilekçesinin kabulünün talep edildiği anlaşılmıştır.

Buna göre davacı vekilinin dava dilekçesi ile 5.000,00-TL olarak talep ettiği yıllık izin ücreti alacağını, 35.610,25-TL olarak ıslah ettiğini açıkladığı, bu açıklama ile ıslah edilen tutarlar yönünden 5.000,00-TL'lik yıllık izin ücreti farkı talebinin hesaba katılmadığının açıklandığı sabittir. Davacı yan, bu açıklama beyanı ile bağlıdır.

Bu kapsamda yapılan değerlendirmede, yıllık izin ücreti ve yıllık izin ücret farkı adı altında iki ayrı talepte bulunulduğu, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada her iki talebin birleştirilerek toplam bakiye fark yıllık izin ücret alacağının 35.610,25-TL brüt olarak belirlendiği ve mahkemece de bu alacağa hükmedilmekle birlikte yanılgılı değerlendirme ile yıllık izin ücreti talebinin reddi yerine taleple bağlı kalınarak mükerrer tahsilata yol açacak şekilde 5.000,00-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği anlaşılmış,

davalı tarafın yıllık izin ücretine ilişkin istinaf itirazlarının bu yönüyle yerinde olduğu... "gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, işe iade başvurusuna rağmen işe başlatılmayan davacının fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti, işe başlatmama tazminatı ile fark yıllık izin ücreti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR