Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/11234 K.2022/14413

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktar itibarıyla istinaf kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı işçinin 01.05.1999 tarihinden itibaren davalı işyerine ait Show TV kanalında haber bölümünde grafiker ve artist hizmetler direktörü olarak çalışmaya başladığını, bu ... kapsamında yayın öncesinde haberlerin ve haber jeneriklerinin yayına hazırlanması, haberlerin animasyon ve canlandırması,

haber yayınına ilişkin bütün görsel işlemlerin, haber alt bantlarının ve kanal tanıtımlarının haber sırasında gösterilmesi görevlerini üstlendiğini, son olarak kanalın haber bölümünde artistik hizmetler direktörüyken ... sözleşmesinin sonlandırıldığını, özel radyo ve televizyon haberleriyle ilgili birimlerde çalışanların da 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun (5953 sayılı Kanun) kapsamında olduğunu,

davacı işçinin haber bölümünde haberin oluşumuna doğrudan katkı sağlayan konumunda çalıştığı hâlde işveren kayıtlarında basın ... mensubu olarak gösterilmediğini ve resmî kurumlar tarafından bildirimde bulunmadığını, davacı işçiye 4857 sayılı ...

Kanunu gereği hesaplanan tazminat ödemesi yapıldığını, davacı işçinin gazeteci olarak kabul edilmesi gerektiğini, gazeteci olarak kabul edildiği takdirde fark kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesi gerektiğini, yıllık izinlerinin eksik ödendiğini, ayrıca 5953 sayılı Kanun kapsamında çalıştığı kabul edilerek ikramiye ve fazlaçalışma ücreti ödenmesi gerektiğini iddia ederek davacı işçinin gazeteci olarak çalıştığının tespitine, bakiye kıdem ve ihbar tazminatları ile bakiye yıllık izin ücreti, ikramiye alacağı ve fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı işçinin davalı Şirket nezdinde grafiker ve artistik hizmetler direktörü olarak çalıştığını, yaptığı işin haber oluşumu ile uzaktan yakından hiçbir ilgisi bulunmadığını, davalı Şirketin haber merkezinin grafik tasarımlarının kendi haber ekibinin içinde bulunan grafiker tarafından yapıldığını, davacı işçinin ... sözleşmesinin 31.10.2013 tarihli protokol ile sonlandırıldığını ve tüm haklarının ödendiğini, üst düzey yönetici konumundaki davacı işçinin çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini ve fazla çalışma ücreti talep etme hakkının bulunmadığını,

... sözleşmesinin devamı süresince de bordoları ihtirazı kayıtsız imzaladığını, herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 5953 sayılı Kanun kapsamında çalışan gazeteci olarak kabul edilmesinin dosya kapsamına göre mümkün olmadığı, davacı ile ... sözleşmesi feshi sırasında imzalanan ikale sözlşemesinde davacının 40 gün yıllık izin alacağın kaldığını kendi imzası ile kabul etmesi nedeniyle 40 günlük yıllık izin ücreti alacağı olduğunun kabulünün gerektiği, davacının üst düzey yönetici olması nedeniyle fazla çalışma alacağının bulunmadığı, 5953 sayılı Kanun kapsamında gazeteci olarak kabul edilmediği için ikramiye alacağının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının 5953 sayılı Kanun kapsamında çalışmasına rağmen hâlen davalı bünyesinde çalışan davalı tanığı U.A.'nın beyanına göre değerlendirme yapılmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, 5953 sayılı Kanun'a göre bakiye kıdem ve ihbar tazminatları ile ikramiye alacağı taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, davacının fazla çalışma yaptığı tanık beyanlarıyla sabit olmasına rağmen davacının bağlı bulunduğu ve mesailerini belirleyen genel yönetici olduğunun tanıklarca ifade edilmesine rağmen fazla çalışma alacağı talebinin reddinin hatalı olduğunu,

davacının 31.10.2013 tarihli sözleşme gereğince 40 günlük izin alacağı bulunduğuna dair kabulün yerinde olmadığını ileri sürerek Mahkeme kararının kaldırılarak davanın talepleri gibi kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde; davacıya ihbar ve kıdem tazminatının ödendiğini, aradaki farkın giydirilmiş ücrete dâhil edilen yol ve yemek yardımının afaki olarak hesaplanmasından kaynaklandığını, ihbar tazminatının da reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğunu, fesihle birlikte davacıya yıllık izin ücretinin ödendiğini, bilirkişi raporunda çıplak brüt ücretin 18.519,94 TL tespit edildiğini, yıllık ücretli izin ücretinin de çıplak brüt ücretten hesaplanması gerekirken ikramiye de ilave edilerek 24.357,34 TL ücret ile hesaplandığını, bu hususta bilirkişi raporuna itiraz edildiğini, Mahkemece itirazlarının değerlendirilmediğini ileri sürerek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf talebi yönünden istinaf edilen kararın miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddine, davacı vekilinin istinaf talebi yönünden ise tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine,

İlk Derece Mahkemesi hâkiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitleri ile karar gerekçesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu.

İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı işçinin 5953 sayılı Kanun kapsamında olup olmadığı ve buna göre dava konusu alacakların belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 5953 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi, 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanunun 23 üncü maddesi, 4857 Sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut uyuşmazlıkta; davacının 2007 yılına kadar grafik servisi olarak haber bültenlerine grafik desteği verdiği, haberin oluşumuna doğrudan katkısının olmadığı, sadece haber merkezine değil, diziler ve yarışma programları gibi işlere de katkısının bulunduğu, haberin oluşumu ile ilgili bir görevinin de olmadığı anlaşıldığından davacının yaptığı işin 5953 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı,

davacı işçinin davalı işveren nezdinde 4857 sayılı Kanun kapsamında çalıştığı, davacının ... sözleşmesinin feshi sırasında imzaladığı ikale sözleşmesi ile 40 gün yıllık izin alacağının bulunduğunun belirtildiği ve bakiye izin alacağının buna göre hüküm altına alınmasının yerinde olduğu, davacının üst düzey yönetici olarak çalışması ve dinlenen tanık beyanları dikkate alındığında mesaisini kendisinin belirlediği, işe giriş çıkış saatleri konusunda kendisinin üstünde bulunan bir yöneticiden izin alma zorunluluğunun bulunmadığı,

buna göre fazla çalışma alacağının reddinin de isabetli olduğu ve sonuç olarak davacının fark ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasının dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR