Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/11545 K.2022/14994

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 13.11.2019 tarihli ve 2017/416 Esas 2019/668 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 04.02.2022 tarihli ve 2020/248 Esas 2022/126 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 18.07.2014 tarihinde davalıya işyerinde çalışmaya başladığını, 31.07.2017 tarihinde işyerinin kapanması nedeni ile işten çıkartıldığını, işverence ücret dışında bir öğün yemek verildiğini ve davacının işe gidiş gelişlerde işyeri aracını kullandığını, 18.07.2014-31.07.2017 tarihleri arasında kesintisiz çalışmasına karşın davalı işverenin Sosyal Güvenlik Kurumuna eksik bildirim yapıldığını, son 3 yıl içerisinde toplamda 10 aylık ücret tutarında ödeme yapıldığını, alan ücretlerin ödenmediğini, çalıştığı süre içerisinde müvekkiline asgari geçim indirimi alacağının ödenmediğini,

fazla çalışma yapmasına, ... bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışmaları karşılığı alacaklarının ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığı gibi karşılığında ödeme de yapılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile asgari geçim indirimi, yıllık izin, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Kurum kayıtlarında belirtilen tarihler arasında müvekkili Şirkette çalıştığını, bordrolarda görünen ücret karşılığı çalışan davacının tüm ücretlerinin eksiksiz olarak kendisine ödendiğini, çalışması bir yılın altında olduğundan kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı doğmadığını, ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını, müvekkili Şirkette haftalık yasal çalışma süresini aşan çalışma ve ... bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kurum kayıtlarına göre davacının davalı işyerindeki çalışmaları iki dönem halinde 18.07.2014-....10.2014 ve 16.02.2017-31.07.2017 tarihleri arasında olduğu, 07.10.2014-15.02.2017 tarihleri arasında herhangi bir sigorta kaydı bulunmadığı, dosya içerisinde kurum kayıtlarının aksine delil olmadığı, dinlenilen tanıkların ... yerinde çalışmayan kişiler olup çalışma süresine ilişkin kesin ve net bir bilgileri olmadığı,

kıdeme esas çalışma süresinin 246 gün olduğundan kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağı talepleri ile dosya kapsamına göre ispatlanamayan fazla çalışma ücreti ve ... bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacağı taleplerinin ayrı ayrı reddinin gerektiği, asgari geçim indirimi alacağı talebi yönünden 17.....2019 tarihli bilirkişi raporunda kesintili çalışma yapıldığının kabulüne göre yapılan hesaplamaya göre belirlenen tutarın hüküm altına alınması gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin 18.07.2014-31.07.2017 tarihleri arasındaki çalışmasının kesintisiz olduğunu, işveren tarafından bildirim yapılamayan dönemde de çalışmaya devam ettiğini, bu durumun dinlenilen tanık beyanları ile de sübut bulduğunu, fazla çalışma yapmasına ve dinî bayramlar haricindeki ... bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışmalarına karşılık işverence herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sigortasız olarak bir işte çalışanların, işçi alacaklarına dair talep ve davalarında bu talebi yapan kişilerin hizmet tespiti davası açmaya zorlanamayacakları, buna karşın sigortasız çalışmasından doğan hak ve alacaklarını kanıtlama yükümlülüğünün davacıya ait olduğu, dosya kapsamında dinlenilen tanıkların işyeri çalışanı olmadıkları, beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde ise davacının çalıştığı dönemler, çalışma koşulları, işin niteliği ile ilgili somut olgular içermediği, davacının Kuruma bildirilen süre dışında kesintisiz çalıştığına yönelik ispat olmadığı,

bu bağlamda çalışma süresinin 1 yılı geçmediği gerekçesiyle kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddine, tanık anlatımlarının ispata yeterli olmadığı gerekçesiyle fazla çalışma ve ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine karar verilmesinin yerinde olduğu, davacının beyanı dikkate alınarak ücret alacağının reddine karar verilmesinin isabetli olduğu,

davacının yemek sosyal yardımından faydalandığı hususu tanık beyanlarıyla teyit edilmediğinden yemek ücreti ilave edilmeksizin hesaplanan seçeneğe göre ihbar tazminatına karar verilmesinde de isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (1) inci bendinin (b) alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve tüm alacak talepleri yönünden davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının davalı işveren nezdindeki çalışmasının kesintisiz olup olmadığı ve bu bağlamda hizmet süresinin tespiti, işyerinde fazla çalışma yapılıp yapılmadığı ile ... bayram ve genel tatil günlerinde çalışılıp çalışılmadığı, davacının bu yöndeki iddialarını yöntemince ispat edip edemediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR