Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/1167 K.2022/2058

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde ilaç tanıtım elemanı olarak çalışan davacının 23/11/2011 tarihinde haksız olarak işten çıkarıldığını, ...

9. İş Mahkemesi’nin 2011/610 esas sayılı dosyası ile işe iade davası açtığını ve 27/12/2012 tarihinde işe iadesine karar verildiğini, davalı tarafından temyiz edilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 08/05/2013 günlü kararı ile onanarak kesinleştiğini, davalı işyerinin Üsküdar 4. Noterliği’nin 27/062013 günlü ihtarnamesi ile işe iade kararı doğrultusunda işlem yapılması doğrultusunda ihtar edildiğini, ihtarnamenin davalıya 28/06/2013 tarihinde tebliğ edildiğini,

ihtarnameden sonra 29/07/2013 tarihinde banka hesabına ücret ve diğer alacak olarak 6.058.52.TL. tazminat ödemesi olarak 6.159,08 TL ve kıdem tazminatı farkı olarak 657,36 TL yatırılmışsa da kıdem tazminatı rakamı dışında diğer gönderilen rakamların ne olduğunun anlaşılamadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının satış ve pazarlama bölümünde 25/03/2009-23/11/2011 tarihleri arasında tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını ve son ücretinin brüt 1.550,00 TL olduğunu, davacı tarafından açılan işe iade istemli davanın yapılan yargılaması sonucunda 27/12/2012 tarihinde feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verildiğini, kararın Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 08/05/2013 günlü ilamı ile onanmasına karar verildiğini, kesinleşen mahkeme kararına ve Yargıtay ilamına göre davacıya 4 aylık ücret tutarında tazminat (brüt 6.200,00.

TL. net 6.259.08.TL), 4 aylık ücret ve diğer hakları (brüt 8.729.46 TL. net 6.058,52 TL) ve 4 aylık kıdem tazminatı farkı olarak (brüt 667.78 TL. net 657.36 TL) hesaplanarak ve bu miktarlardan yasal kesintiler yapıldıktan sonra kalan toplam net 12.874.96 TL’nin davacının banka hesabına ödendiğini, davacının iş akdinin davalı şirket tarafından 23/03/2012 tarihinde İş Kanunu'nun 17 ve devamı maddelerine göre ihbar süresine ait ücreti ve kıdem tazminatı ile kanundan ve sözleşmeden doğan tüm hakları ödenmek suretiyle feshedildiğini, işten ayrılırken davacıya net 5.373.57 TL kıdem tazminatı,

2.053.41 TL net ihbar tazminatının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle kıdem ve ihbar ile işe başlatmama tazminatları hüküm altına alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davacı temyizi üzerine Dairemizin 14.09.2020 tarih 2016/23004 esas ve 2020/7480 sayılı kararı ile hüküm; davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacı tarafa ıslah dilekçesi sunmak üzere süre verilmeden karar verilmesinin hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanmasına sebep olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta; dosya içeriğine göre dosyanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı ve bu dava türünün koşullarının da mevcut bulunduğu anlaşılmaktadır. Davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda, mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107. maddesi uyarınca; davacı tarafa talep arttırım dilekçesi sunması için süre verilmesi gerekir.

Davacının temyizi üzerine Dairemizin 14.09.2020 tarih 2016/23004 esas ve 2020/7480 sayılı bozma kararı ile her ne kadar davacıya ıslah dilekçesi sunması için süre verilmesi gerektiği belirtilmiş ise de; açıklanan durum karşısında kararda “ıslah” ifadesinin kullanılmış olması maddi hataya dayalıdır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 04.02.1959 tarihli 1957 /13 esas ve 1959 karar ve 09.05.1960 tarihli 1960/21 esas ve 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucunda verilen bir karara mahkemece uyulsa dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz. Ayrıca belirtmek gerekir ki.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun kökleşmiş içtihatları maddi hataya dayanan bozma ya da onama ilamının usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı yönündedir (YHGK, 17.01.2007, 2007/9-13 esas ve 2007/17 karar. YHGK, 25.06.2008, 2008/11-448 Esas, ve 2008/454 Karar). Şu halde; davacının 13.09.2021 tarihli dilekçesinin somut duruma uygun şekilde talep arttırım dilekçesi olarak nitelendirilmesi gerekir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan yapılması gereken, davacıya talep arttırım dilekçesini sunması için süre vermek ve davacı tarafından sunulan 13.09.2021 tarihli dilekçe üzerine bozma öncesinde hükme esas alınan 27.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda hesaplandığı şekilde 1.472,50 TL kıdem tazminatı,

925,52 TL ihbar tazminatı ve 1.349,97 TL işe başlatmama tazminatını hüküm altına almak olmalı iken Dairemizin 14.09.2020 tarih 2016/23004 esas ve 2020/7480 sayılı kararının 1. bendi ile davacının sair temyiz itirazlarının reddedildiği gözetilmeden bozma sonrasında da bilirkişi raporu aldırılarak alacakların yeniden hesaplatılması ve bozma öncesi hesaplanan miktardan daha fazla olacak şekilde 3.128,17 TL kıdem tazminatı, 1.581,54 TL ihbar tazminatı ve 3.558,04 TL işe başlatmama tazminatının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.