Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/13372 K.2022/14111

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin asıl işveren alt işveren ilişkisi kapsamında davalı Bakanlığa ait hastane işyerinde çalışırken 02.04.2018 tarihinde daimi kadroya geçirildiğini, ... sözleşmesinde önceki dönemdeki gibi asgari ücretin %35 fazlası ücret ödeneceğinin belirtildiğini, 2018 yılı sonuna kadar Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı çerçeve toplu ... sözleşmesi genelgesindeki %4'er zam oranlarının uygulandığını, ancak işverenlikçe 01.01.2019 tarihinden itibaren ücretlerin eksik tespit edilip ödendiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 01.01.2019-31.12.2019 dönemine ait ücret farkı alacağının 25.05.2021 arabuluculuk başvuru tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, tüm ödemelerin toplu ... sözleşmesi, kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun yapıldığını, Yüksek Hakem Kurulunca karara bağlanan toplu ... sözleşmesinde ücret zamları ve malî hakların belirlendiğini, iddianın aksine davacının 2018 yılındaki ücreti korunup takip eden dönemlerde toplu ... sözleşmesi ile getirilen %4 oranındaki zamların uygulandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde. 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 23 üncü maddesi ile Sağlık Bakanlığının 26.07.2018 dağıtımlı "696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile sürekli işçi kadrosuna geçecek personel ile imzalanacak sözleşme ile diğer hakları" başlıklı yazısını tekrarlayarak davacı ile davalı arasında imzalanan sözleşmenin 7 nci maddesinde "...

İşçiye her ay brüt asgari ücretin % 35 fazlası üzerinden..." hükmünün yer aldığını, ücretin de bu düzenlemelere göre belirlendiğini, davacı bordrolara ihtirazı kayıtta bulunmadığından bordrolarda belirtilen ücretlerin tamamını almış kabul edileceğini ve daha sonra bu konuda hak talep edemeyeceğini, bireysel ... sözleşmesi ile toplu ... sözleşmesi hükümleri karşılaştırıldığında işçilere bireysel ... sözleşmesinden fazla olarak toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ücretler ödenmekle ... sözleşmesinde belirlenenin üzerinde ücret aldıklarını, başka bir deyişle toplu ... sözleşmesiyle ücretlerinde artış olduğunu,

böyle olunca da bireysel ... sözleşmesindeki günlük brüt ücretin esas alınmasını diğer taraftan toplu ... sözleşmesiyle öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, davacının ücretinin her seneki asgari ücrete yükseltilerek hizmet sözleşmesindeki oran üzerinden tekrar tespit edilmesi talebinin hukuka aykırı olduğunu, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulünün hukuka aykırı olduğunu, eksik çalışılan günler dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiğini,

netice itibarıyla davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 zam uygulanmadığını davacının 2018 ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında zam yapıldığını, bu durumda ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını, faiz başlangıç tarihinin dava ve ıslah tarihi olarak belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kadroya geçirilirken imzalanan ... sözleşmesinde ücret miktarının asgari ücretin belli oranda fazlası olarak belirtilmesine rağmen kadroya geçtikten sonra ücretinin taraflar arasında düzenlenen ... sözleşmesine uygun olarak ödenmediği, faiz başlangıç tarihinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark ücret alacağının bulunup bulunmadığı ve faiz oranı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR