Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/13471 K.2022/14540

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve katılma yoluyla davacı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.11.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ... ile davacı vekili Avukat ... .... geldiler,

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin ...'da bulunan uluslararası havalimanı projesinde 23.12.2009-15.05.2018 tarihleri arasında mekanik formeni olarak çalıştığını, son ücretinin aylık net 2.750,00 USD olduğunu, 1.250,00 USD'sinin yurt dışında ihtiyaçlarını karşılaması için elden verildiğini, kalanın bankadan ödendiğini, 2016 Eylül ayında avansını almadığı için tamamının bankaya yattığını, haftada altı gün 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, çıkışı verilerek ...'ye gönderildiğini belirterek ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 25.12.2009-15.05.2018 tarihleri arasında önce mekanik montaj ustası, daha sonra mekanik formeni olarak çalıştığını, son ücretinin aylık net 1.528,00 USD olduğunu, tamamının banka hesabına yatırıldığını, davacıya 08.08.2018 tarihinde sehven 3.000,00 USD ödeme yapıldığını, bunun takas ve mahsubu gerektiğini, davacının iddiaların doğru olmadığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Davacı, son ücretinin aylık net 2.750 USD olduğunu ve bir kısmının elden ödendiğini iddia etmiş, davalı ise 1.528 USD olduğunu ve tamamının bankadan ödendiğini savunmuştur. Yurtdışı hizmet sözleşmesinde davacının ücretinin 972 USD olarak belirtildiği, banka hesabına genellikle 1.550 USD tutarında yapılan ödemelerin fazla mesai+maaş açıklaması yapıldığı, 2016 yılı Eylül ayında yapılan ödemenin 2750 USD olduğu, davacı tarafından sunulan emsal çalışanlara ilişkin maaş listeleri ve avans hesap çizelgelerine göre, emsal kişilere yapılan ödemelerin 2800-3000 USD civarında olduğu tespit edilmiştir. Davacı tanıkları iddiayı doğrular şekilde beyanda bulunmuşlardır.

Ücret ile ilgili toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, iddianın ispatlandığını kabul etmek gerektiği kanaatine varılmıştır.

Fazla mesai yapıldığı, hafta tatilinde ve ... günlerinde çalışıldığı iddiasını davacının ispatlaması gerekir.Davalı işyerinde davacı ile birlikte çalıştığı anlaşılan davacı tanıklarının iddiayı doğrulayan ve yemin altında verdikleri beyanları nedeniyle fazla mesai yapıldığı hafta tatilinde ve ... günlerinde çalışıldığı iddiasının ispatlandığı kanaatine varılmıştır.

Davalı vekilince 08/08/2018 tarihinde sehven ödendiği iddia edilen 3000 USD' nin takas ve mahsup edilmesi gerektiği iddia edilmiştir. Bilirkişi incelemesinde uzlaşma bedeli açıklamasıyla ödendiği tespit edilen bu paranın hangi alacak için ne sebeple ödendiği belirtilmediğinden, emsal Yargıtay kararı gösterilmek suretiyle orantısal mahsup yöntemi benimsenerek 3000 USD'nin mahsup işlemi gerçekleştirilmiştir..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve katılma yoluyla davacı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, usulden reddi gerektiğini, davanın kısmi dava olarak kabulü ile zamanaşımı itirazlarının dikkate alınması gerektiğini, davacı tarafından sunulan evrakın müvekkili Şirketin kaşesini ve yetkilisinin imzasının taşımadığını, emsal ücretin dikkate alınmadığını, ücret tespitinin emsale ve esasa aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, ihbar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram genel tatil ücreti alacaklarına dair itirazları bulunduğunu, hafta tatili,

... bayram genel tatil ve davacının izinli olduğu günlerin fazla çalışma hesaplamasında dışlanmadığını, ... bayram genel tatil hesaplamasının hatalı olduğunu, davacıya sehven fazla ödenen 713,...

USD yıllık izin ücretinin hesaplamadan mahsup edilmemesinin hatalı olduğunu, davacı ile birebir çalışması olmayan, çalışma süreleri aynı olmayan ve husumetli tanık beyanlarına dayanarak karar verilmesinin hatalı olduğunu, hüküm altına alınan alacaklardan yapılan indirimin yetersiz olduğu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili katılma yoluyla sunduğu istinaf dilekçesinde.

İlk Derece Mahkemesi kararında fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram genel tatili alacakları için uygulanan % 40 tutarındaki indirimin kaldırılarak talep artırım dilekçesindeki talepleri doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini, yaklaşık 600 sayfalık hem müvekkiline ait şahsi deliller hem de davalı Şirket nezdinde çalışan diğer işçilere ilişkin emsal delilleri sunduklarını, puantaj kayıtları, giriş-çıkış kayıtları, davalı Şirkete ilişkin e-postalar ile duyurular ve pazar nöbet çizelgelerinin sunulan deliller içerisinde bulunduğunu, bu deliller yokmuş ve sadece tanık beyanlarına dayanılmış gibi indirim uygulanmasının hatalı olduğunu,

hakkaniyet indirimi yapılmaksızın alacaklarının belirlenip lehlerine hükmolunacak vekâlet ücretinin de buna göre belirlenmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... Maaş araştırması, tanık beyanları emsal dosya banka kayıtları davacının yaptığı ... göz önüne alınarak ilk derece Mahkemesince davacının aylık net ücretinin 2.750,00 ... Doları olarak kabul edilmesi doğru ve yerindedir. Bu itibar ile fark ihbar tazminatı takdirinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davalı vekili husumetli tanık beyanına üstünlük tanınarak işçilik alacaklarının hesaplanmasının hatalı olduğunu ileri sürmüş ise de; aynı işverene karşı davalarının olmasının başlı başına tanıklığı geçersiz kılmayacağı gibi bunun tanık anlatımlarını değerden düşürücü bir sebepte sayılamayacağı, 6100 sayılı HMK'nun 255. maddesi uyarınca aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olanın tanıkların gerçeği söylemiş olduklarının kabulü gerekeceği (HGK 2010/2-751 ...., 2012/2-387 ..., 2014/22-588 ....),

davalı şirkete karşı davası olduğu beyan edilen davacı tanıkları hakkında gerçek dışı beyanda bulunduğu yönünde ciddi ve inandırıcı deliller ileriye sürülüp ispatlanamamış olmakla birlikte yine beyanlarına üstünlük tanınması ve itibar noktasında karşılaştırma yapılacak davalı tanık anlatımının da olmadığı, davalı tarafça dosyada tanık dinletilmediği, davacı tanıklarının çalıştığı toplam sürenin davacının hizmet süresini karşıladığı, Dairemiz incelemesinden geçen başka işçi dosyalarından davalının yurtdışı şantiyelerinde fazla mesai çalışmalarının yapıldığının anlaşıldığı,

tüm bu yan deliller de birlikte değerlendirildiğinde davacı tanıklarının beyanına itibar edilemeyeceği yönündeki davalı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Tanık beyanlarının diğer emsal dosyalar ve dosyadaki bilgi ve belgeler ile birlikte değerlendirildiği, bilirkişi tarafından yapılan tespitlerin yerinde olduğu, davacının izinli olduğu dönemlerin, ayrıca hafta tatiline denk gelen genel tatil günlerinin dışlanarak hesaplama yapıldığı bu yöndeki istinaf itirazlarının yerinde olmadığı,

Dosya kapsamından davacının ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı anlaşıldığından hafta tatili alacağı talebine yönelik istinafın yersiz olduğu,

Davacının Ramazan Bayramı'nda bir gün Kurban bayramında iki gün yılbaşında 1 gün dinlenip, diğer genel tatillerde çalıştığı anlaşıldığından genel tatil ücreti ne hükmedilmesinin yerinde olduğu ve ilk derece Mahkemesince hakkaniyet indirimi yapıldığı, yapılan hakkaniyet indiriminin hakkın özüne zarar vermeyecek ölçüde ve oluşa uygun olduğu anlaşılmıştır.Yine hesaplama yapılırken davacının yıllık izinlerini kullandığı ve ... de bulunduğu dönemler dışlanmıştır.

Dolayısıyla davalı vekilinin genel tatil günlerinin ve davacının yıllık izin sürelerinin dikkate alınmadığına dair istinaf başvurusu yerinde değildir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da bu doğrultu da hesaplama yapılmıştır. Bu nedenle davacının hafta tatiline ilişkin mükerrer hesaplama yapıldığı yönündeki davalı istinaf itirazları da yerinde görülmemiştir..." gerekçesiyle davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilli temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği sebepler ile birlikte davacının mutad işyerinin ... olduğunu, somut olayda ... hukukunun uygulanması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ihbar tazminatı alacağının bulunup bulunmadığı, ücret miktarı ile fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram genel tatil alacaklarının ispatı ve hesaplanması noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve temyiz sebeplerine göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR