Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/13624 K.2022/14482

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili; müvekkili davacının davalıya ait şantiyelerde inşaat mühendisi, şantiye şefi, proje müdürü ve son olarak da Libya’daki şantiyesinde genel koordinatör sıfatıyla çalıştığını, mali gerekçeler ileri sürülerek son dönem ücret alacaklarının ödenmediğini, ayrıca müvekkili davacının günlük 14-16 saat çalışmasına, hafta tatili kullanmamasına, resmî tatil günlerinde de çalışmasını sürdürmesine rağmen hak kazanılan ücret alacaklarının ödenmediğini, davacının ödenmeyen işçilik alacakları nedeni ile ... sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, dini ve millî bayram ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti Davalı tarafça yasal süresi içerisinde cevap dilekçesi ibraz edilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti Mahkemece bozma öncesi yapılan ilk yargılamada, 22.....2016 tarihli ve 2016/27935 Esas, 2020/1069 Karar sayılı karar ile toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süresi

Kararın süresi içerisinde taraf vekillleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 22.01.2020 tarihli ve 2016/27935 Esas, 2020/1069 Karar sayılı kararı ile davalı tarafından süresi içerisinde ıslaha karşı zamanaşımı def’inde bulunulduğu gözetilmeksizin karar verilmesinin hatalı olduğu, davacı asılın çalışma süresi boyunca yıllık izin kullanıp kullanmadığı konusunda beyanı alındıktan sonra yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması gerektiği; ayrıca yargılama sırasında davalı Şirketin iflasına karar verildiği,

davalı hakkındaki iflas kararının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılarak iflas kararının kesinleşmesi hâlinde, ikinci alacaklılar toplantısının yapılıp yapılmadığı tespit edilerek iflas idaresince kabul edilmeyen dava konusu alacaklar yönünden kayıt kabul davası olarak yargılamaya devam olunması, kabul edilen alacak varsa bu alacaklar yönünden ise davanın konusuz kaldığına karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılamada, davalı hakkındaki iflas kararının kesinleşmesi üzerine iflas idaresince işçilik alacaklarının kabul edilmemesi dolayısıyla kayıt kabul davası olarak sonuçlandırılması gerektiği kanaati ile yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Karar davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, temyiz nedenlerine ve özellikle her ne kadar 22.....2016 tarihli Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 22.01.2020 tarihli ve 2016/27935 Esas, 2020/1069 Karar sayılı kararında hükmün yalnızca davalı tarafça temyiz edildiği belirtilerek davalı vekilinin itirazları bakımından temyiz incelemesi yapıldığı ve 22.....2016 tarihli Mahkeme kararının davalı lehine bozulduğu anlaşılmakta ise de bozma ilâmının maddi hataya dayandığı;

bu sebeple Mahkemece verilen ilk kararın kesinleştiğinin kabulü ile fazla çalışma ücreti alacağının reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı; ancak Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda davacının son çalıştığı davalıya ait Libya şantiyesinde üst düzey yönetici olması sebebiyle fazla çalışma ücretine hak kazanamadığı, dinlenen tanıkların da başka yerdeki şantiyelere ilişkin görgü sahibi olmamaları nedeniyle davacının fazla çalışma ücretine hak kazandığı hususunu da ispatlayamadığının anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı Şirketin dava devam ederken iflasına karar verilmesi üzerine Mahkemece davanın iflas idaresine karşı görülmeye devam edilerek hüküm fıkrasında hükmedilen alacakların iflas masasına kaydına karar verildiği ve bu itibarla davanın kayıt kabul davası olarak sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Kayıt kabul davaları alacağın iflas masasına kaydı istemine ilişkin olup belirli bir miktarın ödenmesine yönelik olmadığından, bu tür davalarda vekâlet ücretinin ve yargılama harcının maktu olarak belirlenmesi gerekir.

Mahkemece, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli ise de, davanın kayıt kabul davası niteliğinde olmasına göre taraflar lehine maktu vekâlet ücretine ve maktu harca hükmedilmesi gerekirken nispi vekâlet ücretine ve nispi harca hükmedilmesi; ayrıca davalı lehine takdir edilen vekâlet ücretinin de davalının, davacıdan alacağı olarak iflas dosyasına kaydının kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hataların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi uyarınca hâlen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yer alan (7), (8), (9) ve )10) uncu bentlerin hükümden tamamen çıkarılarak yerlerine;

"7-Alınması gereken 59,40 TL harçtan, davacıdan peşin alınan 1.514,20 TL harcın mahsubu ile fazla alınan 1.454,80 TL harcın talebi hâlinde davacıya iadesine,"

"8-Davacı tarafça yatırılan 59,40 TL harcın davalı müflis ... İnş. Tur. İşl. Tic. ve San. Ltd. Şti. İflas İdaresinden alınarak davacıya verilmesine,"

"9-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 4.080,00 TL maktu vekâlet ücretinin davalı müflis ... İnş. Tur. İşl. Tic. ve San. Ltd. Şti. İflas İdaresinden tahsili ile davacıya verilmesine"