Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2022/13643 K.2023/163

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 96.373,8 TL kıdem tazminatı ile 4.319,97 TL yıllık izin ücretinin davadan sonra ödenmiş olduğu anlaşıldığından konusuz kalan bu alacaklar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, kötüniyet tazminat talebi reddedilmiş, 10,68 TL yıllık izin ücreti ile 9.214,21 TL ihbar tazminatı toplamı 9.224,88 TL alacağın ise kabulüne karar verilmiş ve ayrıca konusuz kalan alacak miktarları yönünden faize hükmedilmiş ise de faizin temyiz kesinlik sınırı belirlenirken dikkate alınmaması sebebi ile 9.224,88 TL'nin temyize konu edilmiş olduğu anlaşılmakla bu miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.